Door het gebruik van een telescoop die op een Boeing 747 is geplaatst, is vastgesteld dat dit inderdaad het geval is water op de maan. Deze ontdekking komt overeen met de bevindingen van een afzonderlijke studie, waarin het bestaan werd ontdekt van ‘koude vallen’ waar zonlicht niet kan binnendringen, wat resulteert in temperaturen tot wel 163 graden onder nul. Het onderzoek bevestigt de cruciale rol die ijs, in de vorm van water, zal spelen bij komende bemande missies.
In dit artikel gaan we je alles vertellen wat je moet weten over water en de maan, hun ontdekking en belang.
Water op de maan
Het is officieel bevestigd dat er water op de maan bestaat. In een NASA-aankondiging zei Er is onthuld dat de natuurlijke satelliet van onze planeet aanzienlijke hoeveelheden ijs bevat, wat van onschatbare waarde zou kunnen zijn voor komende bemande missies. Uitgebreid onderzoek door wetenschappers heeft de aanwezigheid van water aan het licht gebracht, niet alleen in de grote, ijskoude, diepe kraters in de poolgebieden van de maan, waar de Lunar Prospect-missie eind jaren negentig voor het eerst water ontdekte, maar ook in kleinere kraters en ondiepere depressies. binnen dezelfde poolgebieden. Deze ondiepere depressies hebben het potentieel om ijs duizenden of zelfs miljoenen jaren vast te houden vanwege hun voldoende koude temperaturen.
Na diepgaand onderzoek van de gegevens verzameld door het Stratospheric Observatory for Infrared Astronomy (SOFIA), een Boeing 747SP-vliegtuig uitgerust met een reflecterende telescoop met een diameter van 2,5 meter, zijn de experts van het ruimteagentschap tot deze conclusie gekomen. Opererend vanuit de stratosfeer van de aarde, SOFIA overschrijdt meer dan 99% van de atmosferische laag van de planeet, waardoor u waardevolle informatie over het zonnestelsel kunt verzamelen die niet kan worden verkregen met traditionele telescopen op de grond.
Volgens de bevindingen van het observatorium bevat een van de grootste kraters die vanaf de aarde zichtbaar is, bekend als Clavius, watermoleculen. Deze opmerkelijke ontdekking valt samen met onderzoek naar de atmosfeer van de maan, die een belangrijke rol speelt bij het begrijpen van deze omgevingen.
Conclusies uit de ontdekking van water op de maan
Conclusies getrokken uit de bevindingen van SOFIA Ze komen overeen met die van een afzonderlijke studie, eveneens gepubliceerd in hetzelfde wetenschappelijke tijdschrift. In deze studie identificeerde een groep onderzoekers ‘koude vallen’ in de permanent beschaduwde gebieden van de maan, waar de temperatuur kon dalen tot maar liefst 163 graden onder nul. Deze kleine plekken hebben het potentieel om op lange termijn te dienen als reservoirs van waterijs. De meest verrassende onthulling is echter de accumulatie Geschat wordt dat deze ultrafrigide zones zich op ongeveer 40.000 vierkante kilometer van het maanoppervlak bevinden.
Ongeveer 40.000 kilometer over het maanoppervlak bevinden zich gebieden gehuld in duisternis waar mogelijk bevroren water aanwezig is. Op het zuidelijk halfrond van de maan, met name in de Claviuskrater, een van de grootste kraters die vanaf de aarde zichtbaar is, heeft de sterrenwacht watermoleculen ontdekt. Eerdere onderzoeken van het maanoppervlak konden de aanwezigheid van waterstof aantonen, maar konden geen onderscheid maken tussen water en de nauw verwante verbinding hydroxyl (OH). Deze ontdekking opent nieuwe mogelijkheden voor het begrijpen van de uitrusting die nodig is voor toekomstige missies naar de maan.
Uit gegevens verkregen van deze specifieke locatie is echter gebleken dat water voorkomt in concentraties variërend tussen 100 en 412 delen per miljoen. Om dit in perspectief te plaatsen, Deze hoeveelheid komt ongeveer overeen met het volume water in een fles van 35 centimeter, iets groter dan een frisdrankblikje, dat gevangen zit in een kubieke meter grond verspreid over het maanoppervlak. Opgemerkt moet worden dat de Sahara-woestijn in vergelijking 100 keer meer water bevat dan het water dat SOFIA in de maanbodem heeft gedetecteerd, legt het ruimteagentschap uit.
Water veroorzaakt door de inslag van meteorieten
De recente ontdekking van water op het maanoppervlak, hoewel het in kleine hoeveelheden aanwezig is, heeft geleid tot nieuw onderzoek naar het ontstaan en behoud van water in die omgeving. Het is echter vermeldenswaard dat de door het observatorium gedetecteerde watermoleculen niet de vorm hebben van puur ijs. maar bestaan in kleine afzettingen die zich ophopen op het oppervlak of gevangen zitten in kristallen als gevolg van kleine asteroïdebotsingen op de maan.
Hoewel de Indiase Chandrayaan-1-sonde meer dan tien jaar geleden al waterijs identificeerde in onverlichte gebieden op de polen van de maan, levert dit onderzoek nu doorslaggevend bewijs dat er ook watermoleculen in verlichte gebieden voorkomen. Deskundigen vermoeden dat deze moleculen het resultaat zijn van chemische reacties met hydroxyl, die worden veroorzaakt door de inslag van kleine meteorieten. Tevens zijn de volgende zaken geanalyseerd: redenen achter het ontbreken van eerdere missies naar de maan.
De toegankelijkheid van het door SOFIA ontdekte water als potentiële hulpbron wordt nog onderzocht. Deze baanbrekende bevinding, het resultaat van uitgebreid onderzoek dat gedurende meerdere jaren is uitgevoerd, heeft belangrijke implicaties voor toekomstige bemande missies naar de satelliet. Deze missies, gepland in het kader van het Artemis-programma voor de komende jaren, zouden kunnen worden vergemakkelijkt door de aanwezigheid van water op de satelliet.
Met behulp van de door SOFIA verzamelde gegevens heeft NASA het potentieel om deze te gebruiken voor de volgende menselijke expedities naar de maan, die momenteel worden ontwikkeld in het kader van het Artemis-project. Geïnspireerd door de godin die geassocieerd wordt met de maan en de natuur, die Ze is ook de tweelingzus van de god Apollo, NASA heeft deze nieuwe missie toepasselijk naar haar vernoemd. Met dit initiatief wil het Amerikaanse agentschap opnieuw astronauten naar de natuurlijke satelliet van onze planeet sturen, wat na bijna een halve eeuw een belangrijk rendement betekent.
In een baanbrekende aankondiging afgelopen voorjaar onthulde het ruimtevaartprogramma zijn ambitieuze plannen. Het is niet alleen bedoeld om de volgende man naar het maanoppervlak te sturen, maar het heeft ook tot doel een nog opmerkelijkere prestatie te leveren: een permanente basis op de maan vestigen. Deze maanvoorpost zal dienen als een cruciaal lanceerpunt voor toekomstige bemande missies naar Mars, die in 2030 zullen plaatsvinden.
Ik hoop dat je met deze informatie meer kunt leren over het bestaan van water op de maan en de ontdekking ervan.