Onze planeet heeft een hemellichaam dat eromheen draait en dat bekend staat als de maan. Er is echter nog steeds dat we 's nachts zien, veel mensen weten het niet echt wat is de maan?. We hebben het over onze satelliet die de zwaartekracht veroorzaakt die de getijden en andere aspecten op aarde veroorzaakt. Onze satelliet heeft unieke kenmerken en verschillende bewegingen die best interessant zijn om te weten.
Daarom gaan we dit artikel wijden aan het uitleggen wat de maan is, haar kenmerken, belangrijkste bewegingen en haar kraters.
Wat is de maan?
De maan is de natuurlijke satelliet van de aarde en de enige satelliet die eigendom is van de aarde. Natuurlijk is het een rotsachtig hemellichaam zonder ringen of satellieten. Er zijn verschillende theorieën om de vorming ervan te verklaren, maar de meest geaccepteerde is dat de oorsprong ongeveer 4,5 miljoen jaar geleden plaatsvond, nadat een Mars-achtig object met de aarde in botsing kwam. De maan ontstond uit deze fragmenten en na 100 miljoen jaar kristalliseerde het gesmolten magma en vormde de maankorst.
De maan staat ongeveer 384 kilometer van de aarde. Na de zon is het het helderste hemellichaam gezien vanaf het aardoppervlak, hoewel het oppervlak eigenlijk donker is. Het draait rond de aarde in 400 aardse dagen (27 dagen of 27 uur) en draait met dezelfde snelheid. Omdat het synchroon draait met de aarde, de maan heeft hetzelfde gezicht als zij. Dankzij de huidige technologie is het algemeen bekend dat er aan de "verre kanten" kraters en depressies (thalassoïden) zijn, maar geen oceaan. Zijn opleiding is uitgebreider te lezen in een artikel op de maan als satelliet.
Waarnemingen van de maan zijn zo oud als de mens. Zijn naam komt in veel beschavingen voor en maakt ook deel uit van hun mythologie. Het heeft een belangrijke invloed op de cyclus van de aarde: het regelt de beweging van de aarde om haar as, waardoor het klimaat relatief stabiel is. Bovendien, Het is de oorzaak van aardse getijden omdat ze worden geproduceerd door de aantrekkingskracht van de zwaartekracht, die met kracht water van de ene kant aantrekt en het aan de andere kant weer wegtrekt, waardoor er vloed en eb ontstaat. Meer informatie over dit fenomeen vindt u in het artikel over de getijden en de maan.
Welke bewegingen heeft de maan?
Door het bestaan van zwaartekracht tussen de maan en de aarde heeft deze satelliet ook natuurlijke beweging. Net als onze planeet heeft het twee unieke bewegingen, genaamd rotatie en translatie rond de aarde. Deze bewegingen zijn kenmerkend voor de maan en zijn gerelateerd aan het getij en de maanstand.
Hij heeft even tijd nodig om zijn bewegingen af te kunnen maken. Bijvoorbeeld, een volledige vertaalcirkel duurt gemiddeld 27,32 dagen. Interessant is dat hierdoor de maan ons altijd hetzelfde gezicht laat zien, en het lijkt volledig vast te staan. Dit is te wijten aan vele geometrische redenen en aan een andere beweging die de maantrilling wordt genoemd.
Als de aarde om de zon draait, draait de maan ook, maar op aarde bevindt deze zich in het oosten. Gedurende de gehele beweging varieert de afstand van de maan tot de aarde sterk. Deze afstand is geheel afhankelijk van het tijdstip waarop het zich in zijn baan bevindt. Omdat de baan van de zon nogal chaotisch en soms ver weg is, heeft de zon een aanzienlijke invloed op de zwaartekracht. Bovendien heeft het maanverschijnsel invloed op verschillende aspecten, zoals aardbevingen, waarover u meer kunt lezen in als de maan de grote aardbevingen veroorzaakt.
De beweging van onze roterende satelliet wordt gesynchroniseerd met de translatie. Het duurt 27,32 dagen, dus we zien altijd dezelfde kant van de maan. Dit wordt een siderische maan genoemd. Tijdens zijn rotatie vormt het een hellingshoek van 88,3 graden ten opzichte van het vlak van de translatie-ellips. Dit komt door de zwaartekracht die ontstaat tussen de maan en de aarde.
hoofdkenmerken
De maan heeft een vast, rotsachtig oppervlak en het meest opvallende kenmerk is de aanwezigheid van een groot aantal kraters en bekkens. Omdat de atmosfeer van de maan zo zwak is en bijna niet bestaat, is de maan niet bestand tegen inslagen van asteroïden, meteorieten en andere hemellichamen. Deze zouden dan met de maan kunnen botsen. De samenstelling van de atmosfeer is te vinden in een artikel op de atmosfeer van de maan.
De impact produceerde ook een laag puin, die grote rotsen, steenkool of fijn stof kan zijn, de geërodeerde laag genoemd. De donkere zone is een bassin bedekt met lava ongeveer 12-4,2 miljoen jaar geleden, en het heldere gebied wordt gevormd door de zogenaamde hooglanden. Bij volle maan lijkt het volgens bepaalde culturen alsof er een menselijk gezicht of een konijn op de maan staat. In werkelijkheid zijn deze plekken echter een weerspiegeling van de verschillende samenstelling en leeftijd van het gesteente. U kunt ook de kleur van de maan om het uiterlijk ervan beter te begrijpen.
De atmosfeer, de exosfeer genaamd, is erg dun, zwak en dun. Hierdoor zijn de botsingen van meteorieten, kometen en asteroïden met het oppervlak frequent. Alleen winden die stofstormen kunnen veroorzaken, worden geregistreerd.
kraters
Wetenschappers hebben de ouderdom van de rotsen op onze planeet en de maan bestudeerd. Deze rotsen komen uit een gemarkeerd gebied dat kan bepalen wanneer de krater is gevormd. Door alle gebieden van de maan te bestuderen die lichter van kleur zijn en plateaus worden genoemd, hebben wetenschappers informatie gevonden over de vorming van de maan. Het werd ongeveer 460 tot 380 miljoen jaar geleden gevormd, en de rest van de rotsen die op het oppervlak van de maan vielen, meldden dat het zich vrij snel vormde. De steenregen hield op en sindsdien zijn er maar weinig kraters gevormd.
Sommige van de gesteentemonsters die uit deze kraters zijn genomen, worden bassins genoemd en zijn leeftijd is ongeveer 3.800 tot 3.100 miljoen jaar. Er zijn ook sporen gevonden van enorme asteroïde-achtige objecten die op de maan insloegen toen de rotsval stopte. Er staat interessante informatie hierover in het artikel over water op de maan.
Kort na deze gebeurtenissen vulde overvloedige lava alle bassins en vormde een donkere oceaan. Dit verklaart waarom er weinig kraters in de oceaan zijn, maar er zijn veel kraters op het plateau. Juist omdat het oppervlak van de maan tijdens de vorming van het zonnestelsel door deze planetaria werd gebombardeerd, waren er niet zoveel lavastromen op het plateau waardoor de oorspronkelijke kraters verdwenen.
Het verste deel van de maan heeft maar één 'zee', dus wetenschappers geloven dat dit gebied wordt weergegeven door de beweging van de maan 4 miljard jaar geleden.
Om kraters op de maan te bestuderen, moeten we de geografie van de maan begrijpen. En verschillende vlakten die vlak waren of ooit deel uitmaakten van de zee. Het is niet verwonderlijk dat er ook een oceaan is op de maan van de maan. De grootste is de Mare Imbrium, in het Spaans Mar de Lluvia genoemd, met een diameter van ongeveer 1120 kilometer.
Ik hoop dat je met deze informatie meer te weten kunt komen over wat de maan is en haar kenmerken.