Binnen de geologische tijd kunnen we verschillende tijdperken, eonen en perioden onderscheiden, waarbij de tijd is onderverdeeld op basis van geologische, klimatologische en biodiversiteitsontwikkelingen. Een van de drie fasen waarin het Fanerozoïcum is onderverdeeld, is het Paleozoïcum . Dit is een overgangsperiode die de evolutie markeert van primitieve organismen naar meer geëvolueerde organismen die in staat zijn landhabitats te koloniseren.
In dit artikel gaan we je alle kenmerken, geologie, klimaat, flora en fauna van het Paleozoïcum vertellen.
hoofdkenmerken

Meercellige organismen hebben een reeks transformaties ondergaan waardoor ze zich kunnen aanpassen aan de terrestrische omgeving, met als belangrijkste de ontwikkeling van vruchtwater. Vanuit het perspectief van geologie, biologie en klimaat is het Paleozoïcum ongetwijfeld een periode van grote veranderingen op aarde. Gedurende de periode dat het duurde, vonden de ene na de andere veranderingen plaats, waarvan sommige goed gedocumenteerd waren, andere minder.
Het Paleozoïcum duurde ongeveer 541 miljoen jaar geleden tot ongeveer 252 miljoen jaar geleden . In totaal duurde het zo'n 290 miljoen jaar. Gedurende dit tijdperk vertoonden meercellige levensvormen in de oceaan en op het land een grote diversificatie. Het was een van de perioden waarin organismen diverser werden, zich steeds meer specialiseerden en zelfs in staat waren om de mariene habitat te verlaten en het land te koloniseren. Om deze impact beter te begrijpen, kunt u het artikel over alle geologische perioden en hun kenmerken raadplegen.
Aan het einde van dit tijdperk vormde zich een supercontinent genaamd Pangaea, dat vervolgens uiteenviel in de continenten die we nu kennen , als gevolg van de geologische processen die de aarde transformeerden. Gedurende het Paleozoïcum schommelde de omgevingstemperatuur sterk. Soms bleef het warm en vochtig, terwijl het op andere momenten aanzienlijk daalde. Zozeer zelfs dat er verschillende ijstijden waren. Aan het einde van dit tijdperk werden de milieuomstandigheden zo extreem dat er een grootschalige uitstervingsgolf plaatsvond, een zogenaamde massa-extinctie, waarbij ongeveer 95% van de soorten die de aarde bewoonden, verdween.
Paleozoïsche geologie

Vanuit geologisch oogpunt is het Paleozoïcum veel veranderd. De eerste grote geologische gebeurtenis in deze periode was de scheiding van het supercontinent dat bekend staat als Pangea 1. Pangea 1 is verdeeld in verschillende continenten, waardoor het lijkt op een eiland omringd door ondiepe zeeën. Deze eilanden zijn de volgende: Laurentia, Gondwana en Zuid-Amerika.
Ondanks deze scheiding bewogen deze eilanden zich in de loop van duizenden jaren dichter naar elkaar toe en vormden uiteindelijk een nieuw supercontinent: Pangaea II . Tijdens deze periode vonden ook twee zeer belangrijke geologische gebeurtenissen plaats die de topografie van de aarde hebben gevormd: de Caledonische orogenese en de Hercynische orogenese.
Tijdens de laatste 300 miljoen jaar van het Paleozoïcum vond er een reeks geografische veranderingen plaats als gevolg van de grote stukken land die er toen bestonden. In het vroege Paleozoïcum lag een groot aantal van deze landen nabij de evenaar. Laurentia, de Oostzee en Siberië komen samen in de tropen. Vervolgens begon Laurentia naar het noorden te trekken.
Rond het Siluur voegde het continent dat nu bekend staat als de Oostzee zich samen met Laurentia. Het continent dat hieruit ontstond, heet Laurasia . Uiteindelijk botste het supercontinent dat later in Afrika en Zuid-Amerika ontstond, tegen Laurasia, waardoor een landmassa ontstond die Pangaea heet.
Klimaat
Er zijn niet veel betrouwbare gegevens over hoe het klimaat in het vroege Paleozoïcum eruit moet hebben gezien. Deskundigen geloven echter dat het klimaat, vanwege de uitgestrekte oceaan, gematigd en oceanisch moet zijn geweest. Het vroege Paleozoïcum eindigde met de ijstijd; de temperaturen daalden en veel soorten stierven uit. Daarna volgde een periode van stabiel klimaat, met warm, vochtig weer en een overvloed aan koolstofdioxide in de atmosfeer.
Naarmate planten zich vestigen in terrestrische habitats, neemt de zuurstof in de atmosfeer toe, terwijl de koolstofdioxide afneemt. Naarmate het tijdperk vorderde, veranderen de weersomstandigheden. Aan het einde van het Perm maakten de klimatologische omstandigheden het leven bijna onhoudbaar. Hoewel de redenen voor deze veranderingen nog niet bekend zijn (er zijn verschillende hypothesen), is het wel bekend dat de omgevingsomstandigheden zijn veranderd en de temperatuur een paar graden is gestegen, waardoor de atmosfeer is opgewarmd.
Paleozoïsche biodiversiteit

Flora
In het Paleozoïcum waren de eerste planten of plantachtige organismen algen en schimmels, die zich ontwikkelden in waterrijke omgevingen. Later, in de volgende fase van dit tijdperk, verschenen de eerste groene planten, gekenmerkt door hun chlorofylgehalte . Dit chlorofyl zette het proces van fotosynthese in gang, het belangrijkste proces dat verantwoordelijk is voor de zuurstof in de atmosfeer van de aarde. Deze vroege planten waren zeer primitief en misten vaatweefsel, waardoor ze moesten gedijen in vochtige omgevingen.
Later verschenen de eerste vaatplanten. Deze planten bevatten geleidingsvaten (xyleem en floëem) die voedingsstoffen opnemen en water door de wortels transporteren. Vervolgens breidde de flora zich steeds verder uit en diversifieerde zich. Varens, zaadplanten en de eerste grote bomen verschenen, waarbij de soorten van het geslacht Archaeopteryx grote bekendheid genoten omdat zij de eerste echte bomen waren. Ook de eerste mossen verschenen in het Paleozoïcum.
Deze enorme plantendiversiteit duurde tot het einde van het Perm, toen de zogenaamde "grote dood" plaatsvond, toen bijna alle plantensoorten die de aarde bewoonden, uitstierven.
Fauna
Voor de fauna is het Paleozoïcum ook een veranderende periode, want in de zes onderverdelingen waaruit dit tijdperk bestaat, diversifieert en transformeert de fauna, van kleine wezens tot grote reptielen, die het terrestrische ecosysteem beginnen te domineren.
In het vroege paleozoïcum waren de eerste waargenomen dieren trilobieten, enkele gewervelden, weekdieren en chordaten. Ook sponzen en brachiopoden waren aanwezig. Later werden de diergroepen diverser . Zo verschenen bijvoorbeeld koppotigen met schelpen, tweekleppigen (dieren met twee schelpen) en koralen. Ook verschenen in deze periode de eerste vertegenwoordigers van de stam stekelhuidigen (Echinodermata).
Tijdens de Silurische periode verschenen de eerste vissen. Vertegenwoordigers van deze groep zijn kaakvissen en kaakloze vissen. Evenzo verschenen er exemplaren die tot de groep van myriapoden behoorden.
Ik hoop dat je met deze informatie meer te weten kunt komen over het Paleozoïcum en zijn kenmerken.
Index