Als we het hebben over tornado's, komt er altijd een soort extreem meteorologisch fenomeen in ons op met een groot destructief potentieel. Een van de varianten is de marine mouw, ook wel een waterhoos genoemd. Het is een meteorologisch verschijnsel dat zichtbaar is en lijkt op een snel roterende, trechtervormige wolkenmassa. Het lijkt op een gewone tornado, maar dan op het zeeoppervlak.
In dit artikel gaan we je vertellen wat een maritieme hoes is, hoe deze wordt geproduceerd en welke effecten deze heeft.
Wat is een mariene hoes
Wanneer er sprake is van ernstige atmosferische instabiliteit en er op zeeniveau een tornado ontstaat, spreken we van een waterhoos. Het is een atmosferisch fenomeen dat kan worden herkend als een snel roterende, trechtervormige massa wolken. Dit fenomeen komt voort uit een cumuluswolkenbasis naar het zeeoppervlak en het veroorzaakt de stijging ervan tot een bepaalde hoogte. Om deze reden wordt het de zeemouw of waterhoos genoemd.
Per definitie hebben we het over een tornado als een meteorologisch verschijnsel dat op het land plaatsvindt en overal waar het voorbijkomt verwoestende gevolgen heeft. In dit geval wordt de naam gewijzigd in marine sleeve wanneer het over een zeeoppervlak gaat. De waterhoos kan ook veranderen in een gewone tornado als deze op het land terechtkomt. Normaal gesproken verliest de tornado in dit geval veel aan intensiteit en verdwijnt uiteindelijk. Als we het overstromingswater analyseren in termen van de negatieve gevolgen die het kan hebben voor eigendommen of mensen, dan weten we dat de impact ervan veel kleiner is.
In tegenstelling tot conventionele tornado's ontstaat een waterhoos op zee. Hierdoor is het potentiële risico op schade veel lager. Het kan gevolgen hebben voor schepen die op zee varen of voor vissersvaartuigen. In Spanje vinden we dit soort meestal Extreme meteorologische verschijnselen in de gebieden van Catalonië, de Valenciaanse gemeenschap, de Balearen, de Canarische Eilanden en in de oostelijke delen van de Cantabrische Zee. Hoewel de hevigheid van deze verschijnselen niet buitensporig is, vormen ze toch een ernstig gevaar voor zowel de vissers- als de pleziervaart. Om meer te weten te komen over de intensiteit van deze verschijnselen, kunt u het volgende lezen: de verschillende soorten tornado's.
Hoe een mariene hoes wordt gevormd
Er zijn talloze onderzoeken gedaan naar de ontwikkeling van een waterloop. Uit de resultaten van de onderzoeken blijkt dat deze meteorologische verschijnselen zich in vijf verschillende fasen voordoen. Laten we elke fase en de oorsprong van een maritieme mouw analyseren:
- Fase 1: donkere vlek. Tijdens deze fase vormt zich een donkere, bijna zwarte schijf op het wateroppervlak. Het feit dat deze vlek kan bestaan, impliceert dat er zich een luchtkolom boven hetzelfde oppervlak bevindt. Tijdens deze fase kan er wel of geen kleine trechtervormige wolk aanwezig zijn.
- Fase 2: spiraal. Tijdens deze fase vormen zich spiraalvormige banden rond de eerder genoemde zwarte vlek. Deze banden wisselen elkaar af tussen lichtere en donkerdere kleuren.
- Fase 3: schuimring. Boven de donkere vlek aan het begin zal zich een soort schuimwervelwind vormen van het door de wind omhoog geduwde water. Tegelijkertijd begint de verticale ontwikkeling van de trechtervormige wolk, ook wel tuba genoemd.
- Fase 4: volwassenheid. De ring gevormd uit schuim en de tuba bereiken een maximale hoogte en lengte met een grotere diameter. Hier zien we het meteorologische fenomeen in zijn maximale pracht.
- Fase 5: dissipatie. Deze fase vindt meestal meerdere keren plotseling plaats. Dit komt doordat een of meer van de omstandigheden die de waterhoos actief houden, verdwijnen. Het gebeurt vaak dat de regen die zich in de buurt van dit meteorologische verschijnsel voordoet, de waterhoos beĂŻnvloedt en ervoor zorgt dat de koude, neerwaartse stromingen het verschijnsel beginnen te verdrijven. Een ander type van verdwijning is wanneer de waterstraal het land binnendringt en door de wrijvingskracht en de verandering in dichtheid uiteindelijk zwakker wordt totdat hij verdwijnt.
hoofdkenmerken
We kunnen zeggen dat geen enkele maritieme hoes precies hetzelfde is als een andere. Het is waar dat het kan worden geclassificeerd volgens de intense of minder intense activiteit van elk. Op deze manier worden ze geclassificeerd als tornadische marine mouwen en niet-tornadische marine mouwen. Elk van de twee soorten maritieme mouwen heeft zijn eigen hoofdkenmerken. Laten we ze eens analyseren.
Een tornadoachtige waterhoos is een verschijnsel waarbij het ontstaansmechanisme vermoedelijk vergelijkbaar is met dat van een klassieke tornado. Het enige verschil is dat het evenement op zee plaatsvindt in plaats van op het land. Er zijn onderzoeken die proberen het woord 'tornadisch' te vervangen door een woord dat verband houdt met een storm. Het is namelijk niet helemaal duidelijk of het ontstaansmechanisme van dit fenomeen het bestaan ​​van een krachtige werveling vereist, zoals bij conventionele tornado's het geval is.
Aan de andere kant hebben we de niet-tornadische mariene hoezen. Dit type zeemouwen komt het meest voor aan de kusten van het Iberisch schiereiland. Het vormingsmechanisme ervan is verbonden met de combinatie van horizontale windschering die zich op zeeniveau afspeelt. Deze horizontale schuifspanning gaat gepaard met hoge temperaturen van het zeeoppervlak, waardoor er omstandigheden ontstaan ​​die gunstig zijn voor het ontstaan ​​van de olievlek op zee. Aan onze kusten is er veel zonnestraling, waardoor het zeeoppervlak in de loop van de tijd snel opwarmt. Door de hoge zonnestraling verloopt de acclimatisatie aan de zee langzamer. Om deze reden komt olievlekvorming op onze kusten vaker voor. Voor meer informatie over wolkenvorming en gerelateerde verschijnselen, zie Hoe ontstaan ​​wolken?.
Ik hoop dat je met deze informatie meer te weten kunt komen over het meteorologische fenomeen van de zeemouw.