Saturnus heeft heel veel manen en ze zijn er in vele varianten. In grootte hebben we manen variërend van enkele tientallen meters tot de gigantische Titan, die goed is voor 96% van alle materie die in een baan om de aarde draait. vragen veel mensen zich af hoeveel satellieten heeft saturnus.
Daarom gaan we in dit artikel vertellen hoeveel satellieten Saturnus heeft, wat de kenmerken van elke satelliet zijn en hoe ze met behulp van wetenschappelijke technologie zijn ontdekt.
kenmerken van de planeet
Laten we niet vergeten dat Saturnus de zesde planeet is die het dichtst bij de zon staat in het zonnestelsel, hij bevindt zich tussen Jupiter en Uranus. Het is de op een na grootste planeet in het zonnestelsel. Het heeft een diameter van 120.536 kilometer op de evenaar.
Wat zijn vorm betreft, wordt hij enigszins verpletterd door de palen. Dit versnipperen is te danken aan de vrij hoge rotatiesnelheid. De ring is zichtbaar vanaf de aarde. Het is de planeet waar de meeste asteroĂŻden omheen draaien. Gezien zijn gasvormige samenstelling en zijn overvloed aan helium en waterstof, wordt het geclassificeerd als een gasreus. Uit nieuwsgierigheid is de naam afgeleid van de Romeinse god Saturnus.
Een planeet heeft asteroĂŻden die eromheen draaien door de effecten van de zwaartekracht. Hoe groter een planeet is, hoe meer zwaartekracht hij trekt en hoe meer asteroĂŻden er in een baan omheen kunnen draaien. Onze planeet heeft een enkele satelliet die om ons heen draait, maar er zijn ook duizenden rotsachtige fragmenten die worden aangetrokken door ons zwaartekrachtveld.
Hoeveel satellieten heeft Saturnus?
De manen van Saturnus zijn verdeeld in verschillende groepen op basis van hoe ze rond de planeet draaien (de afstand die ze afleggen, de richting, de helling, enz.). Er zijn meer dan 150 kleine manen ondergedompeld in zijn ringen. (circummollites genoemd), samen met de rots- en stofkorrels die ze vormen, terwijl andere manen erbuiten en op verschillende afstanden rondcirkelen.
Het is lastig om precies te bepalen hoeveel satellieten Saturnus momenteel heeft. Er wordt geschat dat het meer dan 200 manen heeft, maar 83 kunnen we eigenlijk als manen beschouwen omdat ze bekende banen hebben en zich buiten de ringen bevinden. Van deze 83 hebben er slechts 13 grotere diameters (meer dan 50 kilometer).
In de loop der jaren kunnen er meer manen worden ontdekt. Een van de laatste ontdekkingen van 2019 was de toevoeging van minstens 20 satellieten aan die lijst. Veel van de manen van Saturnus hebben een heel ander landschap dan we hier op aarde hebben, hoewel sommige een vorm van leven kunnen ondersteunen. Hieronder gaan we wat dieper in op enkele van de meer opvallende.
Titan
Titan is een grote, ijzige maan waarvan het oppervlak wordt verborgen door een dikke, gouden atmosfeer.. Het is veel groter dan de maan of zelfs Mercurius. Het is de tweede grootste maan in het zonnestelsel na een van de manen van Jupiter, genaamd Ganymedes.
Naast zijn grootte valt het ook op omdat het het enige hemellichaam is (naast de aarde) met aanzienlijke hoeveelheden permanente vloeistof op het oppervlak. Titan heeft rivieren, meren, oceanen en wolken waaruit methaan en ethaan neerslaan, waardoor een cyclus ontstaat die vergelijkbaar is met die van water op aarde.
In grotere oceanen kunnen levensvormen voorkomen die andere chemische elementen gebruiken dan we gewend zijn. Ten tweede, Onder de enorme ijzige schaal van Titanontdekten we een oceaan die grotendeels uit water bestond en waarin ook microscopisch kleine levensvormen konden leven die vergelijkbaar zijn met die op aarde. Als u meer wilt weten over deze indrukwekkende maan, kunt u het artikel lezen dat uitlegt Titan, de belangrijkste satelliet van Saturnus.
Enceladus
Het meest onderscheidende kenmerk van Enceladus is dat we enorme kolommen zout water kunnen vinden die uit het binnenste van de ondergrondse oceaan komen onder de ijzige schaal door de scheuren.
Deze pluimen laten een spoor van ijzige deeltjes achter die erin slaagden een baan te bereiken en een van de ringen van Saturnus te vormen. De rest valt als sneeuw terug naar de oppervlakte., waardoor deze maan het witste, meest reflecterende of helderste oppervlak (albedo) in het hele zonnestelsel heeft.
Uit monsters van deze pluimen kan worden geconcludeerd dat, naast de aanwezigheid van chemische elementen die nodig zijn voor het leven, er hydrothermale openingen kunnen zijn die vergelijkbaar zijn met die op de bodem van de oceaan op aarde, die ook heet water spuwen. Daarom, Enceladus ondersteunt zeer waarschijnlijk het leven. Als u meer wilt weten over de kenmerken van de manen van Saturnus, vindt u fascinerende informatie.
Rhea, Dione en Thetis
Rhea, Dione en Tethys lijken qua samenstelling en uiterlijk erg op elkaar: ze zijn klein, koud (tot -220ÂşC in schaduwrijke gebieden) en luchtloos (behalve Rhea), met lichamen die eruit zien als vuile sneeuwballen.
Deze drie zustermanen draaien met dezelfde snelheid als Saturnus en laten Saturnus altijd hetzelfde gezicht zien. Ze zijn ook erg helder hoewel niet zoveel als Enceladus. Er wordt aangenomen dat ze voornamelijk uit waterijs bestaan. Als u geĂŻnteresseerd bent, kunt u hier meer lezen over Mimas, de satelliet van Saturnus.
Zoals we eerder vermeldden, is Rhea niet zonder lucht: ze heeft een zeer fragiele atmosfeer om zich heen, vol met zuurstof- en koolstofdioxide (CO2)-moleculen. Rhea is ook de op Ă©Ă©n na grootste maan van Saturnus.
Iapetus
Iapetus staat op de derde plaats van de manen van Saturnus. Verdeeld in twee verschillende hemisferen: een heldere en een donkere, is een van de grootste mysteries van het zonnestelsel. Het valt ook op door zijn "equatoriale bergkam", bestaande uit 10 km hoge bergen die de evenaar omringen.
Mimas
Het oppervlak van Mimas is bedekt met enorme inslagkraters. De grootste, met een diameter van 130 kilometer, beslaat bijna een derde van een gezicht van de maan, waardoor het uiterlijk sterk lijkt op de Death Star uit Star Wars. Het heeft ook altijd hetzelfde gezicht als Saturnus en is erg klein. (198 km in doorsnee). Het is dichter bij Enceladus dan bij Enceladus.
Febe
In tegenstelling tot de meeste manen van Saturnus, is Phoebe een vrij zwakke maan die dateert uit het vroege zonnestelsel. Het is een van de meest afgelegen manen van Saturnus, ongeveer 13 miljoen kilometer van Saturnus, bijna vier keer verder dan zijn naaste buur, Iapetus.
Het draait rond Saturnus in de tegenovergestelde richting van de meeste andere manen (en in het algemeen van andere lichamen in het zonnestelsel). Daarom wordt gezegd dat zijn baan retrograde is.
Ik hoop dat deze informatie u helpt om meer te leren over het aantal satellieten van Saturnus en hun kenmerken.
