In de wereld van de wetenschap zijn er veel wetenschappers geweest die bekend stonden om hun grote bijdragen die een grote vooruitgang hebben bijgedragen. Vandaag gaan we erover praten Hipparchus van Nicaea. Hij is een Griekse fijnproever en wiskundige die bekend stond om zijn talrijke vorderingen in beide takken van de wetenschap. Er is veel onbekend over zijn leven, maar er is veel bekend over zijn bijdragen.
In dit artikel gaan we je vertellen wie Hipparchus van Nicea was en wat zijn heldendaden waren in de wereld van astronomie en wiskunde.
Biografie van Hipparchus van Nicea
Deze man werd geboren in Nicea, het huidige Turkije, in het jaar 190 voor Christus. Op dat moment waren er niet veel gegevens bekend, dus weinigen kennen zijn ware biografie. Alle gegevens die over deze wetenschapper zijn verzameld, lijken erop te wijzen dat hij in zijn geboorteplaats werkte om de jaarlijkse weerpatronen van dat gebied te bestuderen. Dit soort werk was vrij gebruikelijk voor alle Griekse astronomen van die tijd. Dit komt omdat het werd gebruikt om het begin en einde van de regenachtige en stormachtige seizoenen te berekenen.
Een van de belangrijkste prestaties van Hipparchus van Nicea vinden we de uitwerking van een sterrencatalogus en de berekening van de precessie van de equinoxen. Hij kon ook ontmoeten de afstand tussen de aarde en de maan of hij zou de vader van de trigonometrie kunnen zijn geweest. Het probleem is dat er niet veel over zijn leven bekend is. Sommige auteurs, zoals Ptolemaeus, lieten een zeer positieve indruk achter op het onderzoek van Hipparchus. Het grootste deel van zijn werkzame leven bracht deze man door op Rhodos.
Het belangrijkste veldwerk was astronomie. In dit gebied werd het als een van de belangrijkste beschouwd omdat er in die tijd nog nauwelijks iets bekend was over het hemelsgewelf. Een van zijn prestaties is Hipparchus van Nicea Hij was een van de pioniers bij het maken van een kwantitatief model van de bewegingen tussen de maan en de zon. Daarnaast voerde hij talloze onderzoeken uit die erin slaagden redelijk nauwkeurige metingen te doen. Deze wetenschapper profiteerde van enkele astronomische technieken die waren ontwikkeld door enkele eerdere Chaldeeuwse en Babylonische wetenschappers. Dankzij deze kennis werd een goede kwaliteit van het werk bereikt en werden hun ontdekkingen de basis voor later onderzoek door andere astronomen.
Bijdragen van Hipparchus van Nicea
Laten we eens nader bekijken welke bijdragen aan de wetenschap Hipparchus van Nicea zo beroemd maakten. Hij werd beschouwd als een van de belangrijkste wetenschappers en zijn invloed duurde eeuwenlang voort. Ondanks de belangrijke rol die deze wetenschapper speelde, is er weinig over zijn leven bekend. Van alle werken die hij uitvoerde, is er tot op de dag van vandaag slechts Ă©Ă©n bewaard gebleven een van hen bekend onder de naam Commentaar op Aratus en Eudoxus.
Bij gebrek aan directe bronnen die bevestigen dat zijn bijdragen uitstekend waren, baseerden wij ons op de geschriften van Ptolemaeus en Strabo. Vooral de eerste citeerde Hipparchus herhaaldelijk in zijn Almagest, een groot astronomisch compendium geschreven in de 2e eeuw na Christus. C. Hoewel er niet veel over zijn leven bekend is, wijzen sommige biografen erop dat Hipparchus een astronomisch observatorium op Rhodos bouwde, waarmee hij zijn onderzoek kon uitvoeren. Het probleem met het feit dat hij er niet veel over weet, is dat niet bekend is welke instrumenten hij gebruikte om zijn onderzoek uit te voeren. Dit is een fundamenteel detail bij het opstellen van de richtlijnen die als basis dienden voor latere studies door andere astronomen.
Opnieuw zien we dat Ptolemaeus erop wees dat Hipparchus bouwde een theodoliet om hoeken te kunnen meten. Dit is hoe hij de afstand tussen de zon en de maan kon berekenen. Zoals eerder vermeld, is een van de beste prestaties waarvoor Hipparchus van Nicea wordt herinnerd, het maken van de eerste catalogus van sterren. In die tijd was er niet veel kennis over astronomie. Hipparchus ontdekte echter een nieuwe ster in het sterrenbeeld Schorpioen.
De ontdekking van het ontdekken van een nieuwe ster aan de hemel inspireerde hem voldoende om een ​​catalogus samen te stellen met zo'n 850 toen erkende sterren. Alle sterren in deze catalogus Ze werden geclassificeerd op basis van hun helderheid volgens een systeem van 6 magnitudes. Deze methode lijkt erg op de methode die tegenwoordig wordt gebruikt om sterren te classificeren. Hij bouwde ook een hemelglobe die de sterrenbeelden en sterren liet zien.
Helaas is het door de jaren heen niet gelukt om de originele catalogus te behouden. Alles wat over dit werk bekend is, komt van het werk van Ptolemaeus, die zijn studies gebruikte als basis voor het maken van zijn eigen catalogus, bekend als de Almagest. Volgens experts had Ptolemaeus alleen de leiding over het kopiëren van wat Hipparchus ontdekte en kon hij het uitbreiden met zijn eigen ontdekkingen.
Precessie van de equinoxen
Een ander wapenfeit van Hipparchus van Nicea was de precessie van de equinoxen. Deze beweging wordt gedefinieerd als de beweging van de equinoxen langs de ecliptica die wordt gemotiveerd door de cyclische precessie van de rotatie-as van de aarde. Toen Hipparchus zijn sterrencatalogus samenstelde, merkte hij dat sommige sterren verschoven ten opzichte van eerdere metingen. Dit feit zette hem aan het denken over de vraag of het de sterren waren die bewogen of dat de Aarde van positie was veranderd. Deze aanname leidde hem tot de ontwikkeling van de beweging die bekendstaat als precessie. Deze beweging wordt over het algemeen gezien als een soort cyclische wiebeling die de oriëntatie van de rotatieas van de aarde beïnvloedt. Elke cyclus bestaat uit 25.772 jaar.
Na de rotatie- en translatiebeweging van de aarde was de precessiebeweging de derde beweging die werd ontdekt. De oorzaak van deze beweging is het effect van de zwaartekracht tussen de zon en de maan op aarde. Deze zwaartekracht beĂŻnvloedt de equatoriale uitstulping van de planeet.
Ik hoop dat je met deze informatie meer te weten kunt komen over Hipparchus van Nicea en zijn bijdragen aan de wetenschap.