De rivieren hebben verschillende formaties langs hun traject. Een daarvan is de dwalen. Het is de kromming van de rivier die wordt gevormd in de loop van de zijrivieren als gevolg van het fortuin van de stroming die hen drijft. De steilste bochten van rivieren worden aangeduid als meanders en hebben een beperkte tijdsduur.
In dit artikel gaan we je alles vertellen wat je moet weten over de meander, zijn kenmerken en zijn vorming.
hoofdkenmerken
Meanders worden gebruikt om specifieke soorten rivieren te karakteriseren op basis van hun ontwerp. Er zijn drie soorten zijrivieren: gevlochten, recht en gebogen of serpentijn. In de rivieren die door de uiterwaarden stromen, meanders zijn meestal gemakkelijker te vormen als de helling klein is. Dit fenomeen kan ook worden waargenomen in de Amazone rivier, een iconisch voorbeeld van dit type training.
Meestal wordt sediment afgezet in de zigzagvormige uitstulping en verplaatst zich van daaruit naar de kust. In de uitsparingen overheerst erosie en is duidelijk te zien hoe de dijk zich terugtrekt door de middelpuntvliedende kracht. Wanneer het oprukken van de dijk in de bolle zone gecombineerd wordt met het terugtrekken van de holle zone, begint de rivier te migreren en ontstaan er meanders. Een voorbeeld van een beroemde meanderende rivier is de Colorado rivier.
Het is gemakkelijk te identificeren of te onderscheiden van andere soorten rivieren, omdat het belangrijkste kenmerk is: de zeer voor de hand liggende meanderende curve die het vormt in de rivierbedding. Soms zijn ze vernoemd naar de regio van hun oorsprong. Ze worden galacho's genoemd in de Ebro-rivier van Aragon, en ze worden moeras genoemd langs de Mississippi-rivier in de Verenigde Staten.
Wanneer de meanderende stroming een zeer grote bocht vormt, kan de loop van de rivier veranderen. In sommige gebieden, zoals de vlaktes, zijn ze constant in beweging, zodat ze op een bepaald punt een zogenaamd meandervormig meer kunnen vormen. Het kronkelproces van elke rivier is anders omdat het afhangt van de stroming, de snelheid van het water en de materialen waaruit het bestaat.
Hoe de meander wordt gevormd
Het water in een rivier stroomt altijd in één richting, die wordt bepaald door de helling van het terrein waarop het beweegt, hoewel het oppervlak soms vlak lijkt.
Om het te testen, kunt u een eenvoudig experiment doen. Doe het water in de leiding, het is te zien dat de wateraanvulsnelheid toeneemt of afneemt; de snelheid is afhankelijk van de helling van de leiding.
Hetzelfde geldt voor de rivierbedding. Het water stroomt in het kanaal; hoe steiler het terrein, hoe groter de snelheid van de waterstroom en dus hoe groter de kracht erop. Het is deze kracht die het land erodeert, waardoor de riviergeul een gebogen vorm krijgt.
Terwijl de rivier over het poreuze, doorlatende oppervlak stroomt, eroderen de randen van de natuurlijke doorgang waardoor de rivier blijft stromen. Naarmate het verslijt krijgt een karakteristieke concave vorm, die een curve creëert.
Volgens geologen het meanderende proces verloopt in drie stappen: corrosie, erosie en slijtage. Ten eerste, de snelle kracht van het water of de druk van het water tast de rivieroever aan en voert grond, stenen en rotsen mee.
Dus dit materiaal dat door de kracht van het water wordt verplaatst, helpt de rivierbedding te eroderen. Ten slotte botsen de deeltjes van de gescheiden en botsende elementen; dit veroorzaakt slijtage, waardoor de kracht toeneemt die de fundamenten van de rivierbedding vernietigt.
Op dezelfde manier dat uitwendige erosie een curve vormt, hoopt sediment zich ook op op de tegenoverliggende oever en vormt de convexe of binnenzijde van de curve. Fluviatiele kanalen worden over het algemeen gevormd in de midden- en benedenloop van rivieren; komt zelden voor bij de bron. Dit komt omdat het in het onderste of middelste deel van de rivier is waar de stroming de grootste druk en kracht brengt. Meanders kunnen het landschap veranderen en zelfs de loop van de rivier veranderen.
Meander soorten
Er zijn zeer voor de hand liggende wendingen en andere lichte wendingen; dit komt door de middelpuntvliedende kracht van het water als het door de bocht gaat. De grootte van de rivier is ook van invloed: hoe groter de loop van de rivier, hoe duidelijker de kronkels en bochten.
De kracht van het water kan ook worden verminderd. In dit geval vult de curve zich met afzettingen totdat de stroom niet meer door de sector stroomt en de zigzag verdwijnt. Vervangen door een "meandervormig meer", deze gewijzigde algemene naam. Er zijn verschillende soorten meanders:
Ingebedde meander
Het is een soort diepe schade in de rots van de rivierbedding. Wanneer het reliëf van de oceaanstroomcirculatie toeneemt als gevolg van tektonische beweging, hervat de meanderende waterweg zijn neerwaartse erosieproces. Dit proces wordt verjonging genoemd.
Kronkelende valleien zijn vergelijkbaar met de valleien die de Colorado rivier vormen in de Grand Canyon in de Verenigde Staten. Ze zijn perfecte voorbeelden van hoe dit soort structuren ontstaan. Wanneer de zeespiegel daalt, kan de waterdruppel ook een meander vormen. Er zijn twee soorten ingebedde meanders:
Meander verbreed
Het is een zijwaartse beweging, die zeer beperkt is door: de afname van het niveau van de basislijn en de daaruit voortvloeiende afname van de snelheid van de waterstroom. Het heeft een sedimentaire helling in het gedeelte dat uitsteekt vanaf de oever en een andere erosie in het gedeelte dat uitsteekt.
vallei meander
Het is een correct geïnstalleerde meander omdat deze geen significante zijwaartse beweging veroorzaakt. Het wordt gevormd door de stroming van water dat drijft op een bijna vlak plateau met weinig depressies. Als het afdaalt het basisniveau van rivierwater, turbulente stromingen zorgen voor diepe sneden in de grond.
kronkelende meander
Het is een vrije meander, heel gebruikelijk in alluviale vlaktes met weinig hellingen of niet-geconsolideerde sedimenten. Hierdoor kan de curve in de loop van de tijd evolueren; het wordt beschouwd als een ander type zigzag.
Verlaten
Het wordt gevormd wanneer een ingebedde meander wordt gesneden om een hoefijzervormig meer te vormen. De rest van het land is bekend onder deze naam. Een voorbeeld is Lake Powell in het zuidwesten van de Verenigde Staten, ook wel bekend als "El Rincón". Deze hoefijzervormige meren zijn ontstaan toen meanders groter werden en elkaar begonnen te kruisen en kruisen. De rivierbedding heeft geen actieve waterstroom; Na verloop van tijd drogen deze verlaten zijrivieren op en vullen zich met sediment.