Onze planeet Aarde is niet altijd geweest zoals ze nu is. Gedurende de miljarden jaren sinds de vorming van de aarde zijn er periodes geweest van ijstijden, uitstervingen, veranderingen, inversies, cycli, enz. Het staat nooit vast en zo stabiel.
Een van de dingen die zijn veranderd en die niet ons hele leven zo is geweest, is de aardse magnetische pool. Ongeveer 41.000 jaar geleden, de aarde had een omgekeerde polariteit, dat wil zeggen, de noordpool was het zuiden en vice versa. Wil je weten waarom dit gebeurt en hoe wetenschappers dat weten?
Inversie in de magnetische pool van de aarde
Door de geschiedenis van de aarde heen hebben zich herhaaldelijk veranderingen in de magnetische polen voorgedaan, die honderdduizenden jaren hebben geduurd. Om dit te weten, vertrouwen wetenschappers op tests met mineralen die reageren op magnetische prikkels. Dat wil zeggen dat we door de uitlijning van magnetische mineralen te analyseren, kunnen weten welke oriëntatie de magnetische polen van de aarde miljoenen jaren geleden hadden, zoals waargenomen in de studie van magnetische rotsen.
Maar het is niet alleen belangrijk om aan te tonen dat de magnetische polen van de aarde door de geschiedenis heen zijn veranderd, maar ook waarom ze dat hebben gedaan. Wetenschappers hebben gevonden gigantische lavalampen met stukjes rots die periodiek diep in onze planeet stijgen en dalen. De werking van deze rotsen kan veranderingen in de polen van de aarde veroorzaken, waardoor deze kunnen kantelen. Om dit te achterhalen baseerden wetenschappers hun studies op sporen die door sommige van de meest verwoestende aardbevingen van de planeet.
Bijna aan de rand van de kern van de aarde heerst een temperatuur van 4000° C. Het vaste gesteente is dus geleidelijk aan het vloeien gedurende miljoenen jaren. Deze convectiestroom in de aardmantel zorgt ervoor dat de continenten bewegen en van vorm veranderen. Dankzij het ijzer dat in de kern van de aarde wordt gevormd en vastgehouden, behoudt de aarde haar magnetisch veld dat ons beschermt tegen zonnestraling, zoals gedetailleerd in het artikel over het magnetisch veld van de aarde.
De enige manier voor wetenschappers om dit deel van de aarde te leren kennen, is door de seismische signalen te bestuderen die worden gegenereerd door aardbevingen. Met informatie over de snelheid en intensiteit van de aardbevingsgolven ze kunnen weten wat we onder onze voeten hebben en welke samenstelling er is.
Is er een nieuw model van de aarde?
Met deze manier om de aarde te bestuderen, kan men weten dat er twee grote gebieden in het bovenste deel van de aardkern zijn waar seismische golven langzamer reizen. Deze regio's zijn vrij relevant in termen van hoe ze de hele manteldynamiek beïnvloeden, naast conditionering de manier waarop de kern afkoelt.
Dankzij de sterkste aardbevingen van de afgelopen decennia die het mogelijk maken de golven te bestuderen die zich langs de grens tussen de kern en de mantel van de aarde voortplanten. Het meest recente onderzoek naar deze delen van het binnenste van de aarde laat zien dat het onderste deel van de kern een hogere dichtheid heeft (en dus een lagere dichtheid) en het bovenste deel een veel lagere dichtheid. Dit suggereert iets heel belangrijks. En de materie neemt toe aan het oppervlak, dat wil zeggen, ze beweegt naar boven.
Regio's kunnen minder dicht zijn, simpelweg omdat ze warmer zijn. Zoals gebeurt met luchtmassa's (de heetste heeft de neiging om te stijgen), gebeurt er iets soortgelijks in de mantel en de kern van de aarde. Het is echter mogelijk dat de chemische samenstelling van de delen van de mantel zich gedraagt als de druppels van een lavalamp. Dat wil zeggen, eerst warmen ze op en daarmee stijgen ze naar boven. Eenmaal bovenaan, zonder contact met de kern van de aarde, begint het af te koelen en dichter te worden, dus het daalt geleidelijk terug naar de kern.
Dit lavalampachtige gedrag zou de manier veranderen waarop wetenschappers de onttrekking van warmte aan het oppervlak van de kern verklaren. Bovendien kan het perfect dienen om uit te leggen waarom, doorheen de geschiedenis van de aarde, de magnetische polen zijn omgekeerd.
Bron: https://theconversation.com/a-giant-lava-lamp-inside-the-earth-might-be-flipping-the-planets-magnetic-field-77535
Volledige studie: http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0012821X15000345
