Onze satelliet, de Maan, herbergt talloze merkwaardige dingen waar veel mensen zich niet van bewust zijn. We hebben allemaal wel een algemeen beeld van de geschiedenis van de Maan, van haar ontstaan ​​en vorming tot nu, inclusief de bemande ruimtevaart. Veel mensen zijn zich echter niet bewust van enkele van de meest interessante en opvallende kenmerken van de Maan .
Daarom gaan we je in dit artikel vertellen wat de beste bezienswaardigheden van de maan zijn die je misschien nog niet kende.
Curiositeiten van de maan
landschappen en oppervlakte
Zonder de bescherming van zijn atmosfeer zou de maan onderhevig zijn aan verschillende inslagen. In de loop van de tijd stortte een groot aantal meteorieten op het oppervlak. Zo vormen duizenden kraters, vlaktes, zeeën en bergen het terrein.
Het maanoppervlak is bedekt met fijne sedimenten afkomstig van meteorietinslagen. Het stof dat zich ophoopt in lagen van 2 tot 20 meter dik wordt maanregoliet genoemd en bevat ook deeltjes van de zonnewind. Om meer te weten te komen over de kraters op de maan, kun je kijken naar grote kraters zoals Tycho, Copernicus, Aristarchus, Grimaldi en andere die in de loop der geschiedenis een naam hebben gekregen.
Er zijn in totaal 1.600 geregistreerde inslagkraters op de maan, waaronder… Hun namen zijn afkomstig van Russische wetenschappers, kunstenaars, ontdekkingsreizigers, geleerden en zelfs Russische kosmonauten en Amerikaanse astronauten. In 2017 keurde de Internationale Astronomische Unie de benoeming van twee nieuwe kraters goed: de Gastkrater en de Vogo-krater. De volledige lijst evolueert en wordt dus in de loop der tijd verfijnd naarmate er nieuwe kraters worden ontdekt en benoemd. Je kunt hier meer over lezen.
ware kleur van de maan
Vanaf de aarde kunnen we de maan door atmosferische interferentie wit, geel of roodachtig zien. Het oppervlak van de maan is echter in werkelijkheid grijs of bruin, afhankelijk van de samenstelling. Daardoor komen de beelden die we vanaf de aarde ontvangen niet perfect overeen met de ware kleuren van hemellichamen: hoewel de maan na de zon het helderste object aan de hemel is, is het oppervlak in werkelijkheid pikzwart. Wil je meer weten over kleur, lees dan verder over de kleur van de maan en hoe deze zich verhoudt tot andere hemellichamen.
Hoe is de zwaartekracht?
De zwaartekracht van een object hangt af van zijn massa. De aarde heeft een massa die 81,3 keer zo groot is als die van de maan, dus de zwaartekracht op de aarde is veel sterker. Op de maan is de zwaartekracht 1,62 m/s², wat de snelheid is waarmee een vrij vallend object het maanoppervlak raakt. Op aarde is die 9,8 m/s². Dit betekent dat de zwaartekracht op het oppervlak van de maan 0,17 keer zwakker is dan op aarde, wat inhoudt dat wij daar zes keer lichter zijn. Als je meer wilt weten over de verschillen tussen de zwaartekracht op de maan en op aarde, kun je lezen over de maanatmosfeer en hoe die de zwaartekracht beïnvloedt.
maan sfeer
Door de lage zwaartekracht van de maan is het moeilijk voor een atmosfeer om zich te vormen, omdat er niet genoeg zwaartekracht is om gasdeeltjes aan het oppervlak te binden. Zonder deze kracht om de gassen vast te houden, zou er geen atmosfeer kunnen ontstaan. Het maanoppervlak heeft echter wel een exosfeer, bestaande uit een zeer dunne laag gassen die, in tegenstelling tot de gassen waaruit de atmosfeer bestaat, zo verspreid zijn dat ze nauwelijks met elkaar botsen. Om meer te weten te komen over de maanatmosfeer en hoe deze zich verhoudt tot die van andere planeten, kun je erover lezen.
Waar ligt het hoogste punt?
Het hoogste punt op het maanoppervlak is zelfs hoger dan de Mount Everest, de hoogste berg op aarde. Mount Selene is 10.786 meter hoog en bevindt zich aan de achterkant van de maan, vlakbij de maanevenaar. De berg werd in 2010 ontdekt door het Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO)-team onder leiding van professor Mark Robinson. Deze ontdekking benadrukt de diversiteit van het maanlandschap, met onder andere een berg die hoger is dan de Everest.
temperatuur, grootte en afstand
Op de maan is de hoogste temperatuur op de evenaar en als de zon schijnt 127℃. In de kraters, aan de lagere polen, kan de temperatuur van de maan echter dalen tot wel -173°C.
De gemiddelde afstand tussen de maan en de aarde is 384.400 km. Afhankelijk van de posities van de planeten en manen kan deze afstand variëren van 363.000 km tot wel 405.500 km. Dit maakt maanonderzoek tot een fascinerend onderwerp.
De diameter van de maan is 3.476 kilometer, wat precies de afstand is tussen Madrid en Moskou. Het is een kwart van de diameter van de aarde, die een totale diameter heeft van 12.742 km. Hoewel klein vergeleken met de aarde, is de maan de vijfde grootste satelliet in het zonnestelsel en de grootste in verhouding tot zijn planeet.
samenstelling
De maan heeft een kleine binnenkern van ijzer, een mantel van dichte ijzer- en magnesiumgesteenten en een 70 km dikke korst waarvan het oppervlak bestaat uit silicaten, aluminiumoxide (14% in de donkere oceanen, 24% op de lichte aarde) en ook calcium- en ijzeroxiden. Het meest voorkomende element is zuurstof (43%), gevolgd door silicium (20%), magnesium (19%), ijzer, aluminium en sporen van chroom, titanium en magnesium.
Vanaf onze planeet kunnen we alleen de zichtbare kant van de Maan zien, het satelliethalfrond dat altijd naar de aarde is gericht en dat wordt gekenmerkt door een donkere maanzee van vulkanische oorsprong, oeroude bergen en kraters (kraters die zijn ontstaan ​​door meteorietinslagen). Het tegenovergestelde halfrond is de achterkant van de Maan. Deze bijzonderheid maakt het bestuderen van de Maan essentieel voor het begrijpen van niet alleen onze satelliet, maar ook van hemellichamen in het algemeen.
Andere curiosa van de maan
grote crash
De meeste wetenschappers zijn het erover eens dat een dolende planeet, half zo groot als de aarde, 4.500 miljard jaar geleden met de aarde in botsing is gekomen. De enorme inslag produceerde honderden extreem hete, met stoom gevulde fragmenten. Gas, gesteente en stof werden in de baan van de aarde gevangen, koelden af ​​en werden door de zwaartekracht samengebracht om een ​​bol te vormen die we nu kennen als de maan. Deze gebeurtenis is verbonden met veel van de theorieën die de oorsprong van de maan proberen te verklaren.
maan en vruchtbaarheid
Er is geen wetenschappelijk onderzoek dat ervoor zorgt dat vrouwen vruchtbaarder zijn op dagen van volle maan, maar vruchtbaarheid wordt al honderden jaren gekoppeld aan de fasen van de maan. De Romeinen geloofden dit, en in feite was hun vruchtbaarheidsgodin ook de godin van de maan.
Het is onduidelijk of er meer baby's geboren worden in de nacht van een volle maan. Volgens een onderzoek van astronoom Daniel Caton, gepubliceerd in 2001 door het Amerikaanse National Center for Health Statistics, bleek er na analyse van 70 miljoen geboorten geen verband te bestaan ​​tussen geboorten en maanfasen.
