Charles Lyell

  • Charles Lyell werd geboren in 1797 en staat bekend als de grondlegger van de moderne geologie.
  • Hij verdedigde de theorieën van uniformitarianisme en actualisme in zijn werk 'Principles of Geology'.
  • Hij veronderstelde dat het leven op aarde zich ontwikkelt via lange periodes van verandering en uitsterven.
  • Lyell inspireerde wetenschappers als Charles Darwin en ontving gedurende zijn leven talloze onderscheidingen.

Charles Lyell

De geologie is de bakermat geweest van vele briljante wetenschappers die ongelooflijke prestaties hebben geleverd en ons begrip van onze planeet hebben vergroot. Een van de meest vooraanstaande wetenschappers is Charles Lyell . Deze geoloog speelde een cruciale rol in de oprichting van de moderne geologie en deed baanbrekende ontdekkingen die onze kennis van de werking van onze planeet enorm hebben uitgebreid. Hij was een van de belangrijkste voorstanders van het uniformitarianisme en het geologisch gradualisme.

In dit artikel gaan we het hebben over de biografie van Charles Lyell, waarin we alle belangrijke aspecten van zijn leven vertellen en welke prestaties hij heeft geleverd om de geologie in zijn tijd zo geavanceerd te maken.

Begin van Charles Lyell

Wetenschapper Charles Lyell

Dit is een man die op 14 november 1797 in Kinnordy, Schotland, werd geboren. Hij studeerde rechten aan de Universiteit van Oxford, maar wijdde zijn leven aan de geologie . Zoals je ziet, is het niet zozeer je studie die je helpt vooruit te komen en je als persoon te ontwikkelen, maar je passie. Door zich uit passie aan de geologie te wijden, bereikte hij veel dingen die zonder die passie onmogelijk zouden zijn geweest. Zo publiceerde hij in 1833 zijn 'Principles of Geology'. Er waren meerdere delen nodig om alle kennis die hij erin had verzameld, te bundelen.

Lyells opleiding was gebaseerd op die van andere moderne wetenschappers, en zijn theorie was uniformitaristisch. Hij betoogde dat de aarde zich langzaam over lange perioden had gevormd, waarbij geologische verschijnselen plaatsvonden zoals we die tegenwoordig kennen als geologische processen . Denk hierbij aan aardbevingen, vulkanen , overstromingen , voortdurende erosie, enzovoort.

In deze periode was er nog een andere, meer gangbare theorie over het ontstaan ​​van de aarde: het catastrofisme . Deze theorie stelde dat de aarde was opgebouwd en gevormd door een reeks grote catastrofes die zich in een zeer korte tijdspanne hadden voorgedaan, maar die alle dynamiek en topografie van de aarde hadden veranderd. Om deze theorieën over het ontstaan ​​van de aarde beter te begrijpen, is het nuttig om de ouderdom van de aarde te bekijken in de context van de geologische evolutie.

Dit waren twee verschillende theorieën, en het voorstellen van een theorie die brak met alles wat tot dan toe vaststond, werd zelfs als gevaarlijk beschouwd. Vraag het maar aan Giordano Bruno . Desondanks belichten verschillende hoofdstukken in zijn publicatie 'Principes van de geologie' zijn these.

Actualiteit, uniformiteit en dynamisch evenwicht

Principes van geologie

Verschillende onderdelen van de these werden uitgelegd in de Principles of Geology. Een van deze onderdelen werd actualisme genoemd. Dit is Lyells verklaring van verschijnselen uit het verleden, gebaseerd op de geologische oorzaken die vandaag de dag nog steeds werkzaam zijn. Met andere woorden, geologische processen zoals winderosie, die sedimenten transporteert en continu plaatsvindt, hebben het landschap in de loop van duizenden jaren door het verstrijken van de tijd en een langzaam proces kunnen transformeren.

Hij betoogde ook dat alle geologische verschijnselen uniform zijn en geleidelijk en continu plaatsvinden, met uitzondering van enkele catastrofale gebeurtenissen. Dit staat bekend als uniformitarianisme. Catastrofale gebeurtenissen verwezen naar aardbevingen en vulkaanuitbarstingen die zich in een relatief korte periode voordeden en grote schade aanrichtten aan de geologie van het land.

Ten slotte betoogt hij dat de geschiedenis van de aarde wordt beheerst door een constante cyclus van creatie en vernietiging van materie. Dit wordt dynamisch evenwicht genoemd. Deze theorie van dynamisch evenwicht is fundamenteel voor het toepassen van alle processen van geologische morfogenese, zoals erosie en sedimentatie, evenals vulkanische en seismische verschijnselen, op de organische wereld. Zijn ideeën kwamen voort uit geologische waarnemingen die hij deed tijdens zijn uitgebreide reizen door Europa en Noord-Amerika.

Zoals vermeld in sommige artikelen, wordt aangenomen dat de leeftijd van de aarde tussen 4.400 en 5.100 miljard jaar ligt. Deze theorie wordt bepaald door het gebruik van radiometrische dateringstechnieken dankzij de informatie en het materiaal dat uit meteorieten kan worden gewonnen. Het bewijs hiervoor is consistent, dus er kan worden gezegd dat dit de oorsprong van de aarde is. Om alle gebeurtenissen op onze planeet te verklaren, wordt actualisme gebruikt. Het is de wet die is gebaseerd op de overtuiging dat de gebeurtenissen die zich in de geschiedenis hebben voorgedaan, dezelfde zijn als in het heden. In dit artikel gaan we erop wijzen wat actualisme is, wat de kenmerken zijn en hoe belangrijk het is. Wat is actualisme? Het is een principe uitgevaardigd door James Hutton en verder ontwikkeld door Charles Lyell (link) waarin wordt vastgesteld dat de processen die zich gedurende de geschiedenis van de aarde hebben voorgedaan, vergelijkbaar zijn met die welke plaatsvinden in de Cadeau. Daarom wordt deze theorie actualisme genoemd. Dit actualisme wordt ook als catastrofaal beschouwd. Het is dat de geologische karakters van vandaag plotseling in het verleden worden gevormd dankzij transformaties en evoluties. Enkele van de belangrijkste instrumenten waarmee het actualisme en uniformisme dienen om informatie uit ons verleden te extraheren, zijn de superpositie van lagen, de opeenvolging van dieren en de opeenvolging van gebeurtenissen, zowel in het verleden als in de evolutie van het heden. Deze wet werd bekrachtigd in de XNUMXe eeuw en aan het begin van de XNUMXe eeuw. Het waren natuuronderzoekers die de feiten konden verifiëren door het aardoppervlak te onderzoeken. Deze natuuronderzoekers bevestigden en ondersteunden zichzelf in deze feiten om het ontstaan ​​van de planeet en al zijn evolutie te begrijpen. Logisch gezien is het logisch. Waarom gaan de processen in de loop van de tijd veranderen? De patronen van atmosferische veranderingen, bodem, geologische agentia (link), etc. Het zijn dezelfde die aan het begin van alles handelden. Merk op dat voorheen de atmosfeer niet dezelfde samenstelling had. Maar het is dat tot op de dag van vandaag ook de samenstelling ervan wordt gewijzigd. Misschien is het de geologische tijdschaal (link) die ons doet denken dat er eerder andere geologische gebeurtenissen waren dan nu. Wind, zeestromingen, regen, stormen, etc. Ze kwamen ook voor toen de aarde ontstond. Om deze reden verdedigt het actualisme het feit dat het deze zelfde gebeurtenissen zijn die de planeet hebben getransformeerd en ervoor hebben gezorgd dat deze evolueert, maar tot op de dag van vandaag hebben ze nog steeds een effect en actie. Genesis Het ontstaan ​​van landvormen en sedimenten werd op deze manier verklaard door de werking van het water, de wind en de golven die ze controleerden en waarvan ze de effecten elke dag konden meten. Degenen die catastrofaal waren, waren tegen de ideeën van het actualisme, aangezien ze verdedigen dat grote valleien, geologische formaties en zeebekkens hebben plaatsgevonden door indrukwekkende rampen die in het verleden hebben plaatsgevonden. Ze zijn te vinden in religieuze teksten zoals de Bijbel en de zondvloed die kan worden uitgelegd als verantwoordelijk voor grote alluviale lagen die de vallei overspoelden. In dit alles is ook plaats voor uniformiteit. Het is een geologische wetenschap waarvan de theorieën zeggen dat de processen die momenteel bestaan ​​geleidelijk hebben plaatsgevonden. Bovendien zijn ze de oorzaak van de geologische kenmerken die onze planeet heeft. Wat uniformisme verdedigt, is dat deze processen tot op de dag van vandaag zonder wijzigingen zijn gehandhaafd. Biologisch actualisme Het is een principe dat de relatie tussen de levende wezens van nu en die van het verleden in stand houdt. In wezen bevestigt het biologische actualisme dat de processen die levende wezens tegenwoordig uitvoeren, ook in het verleden werden uitgevoerd. Dat daar tot nu toe niets van is veranderd. Om het duidelijker en gemakkelijker te begrijpen te maken. Als een soort ademt en zich voortplant, is het zeer waarschijnlijk dat deze processen ook miljoenen jaren geleden hebben plaatsgevonden. Dus als we dit combineren met geologische processen, zullen we bevestigen dat dezelfde processen altijd hebben plaatsgevonden en dat daar vandaag niets van is veranderd. Het is waar dat deze processen hun nuances hebben gehad, aangezien levende wezens zich hebben moeten aanpassen aan nieuwe omgevingen en omstandigheden die geologische agentia zelf door de jaren heen hebben getransformeerd. Hoewel de nuances veranderen, wordt de basis van het proces gerespecteerd, dat wil zeggen dat het wordt ingeademd en ze reproduceren. Biologisch actualisme is van toepassing op processen als voortplanting en metabolisme. Dingen beginnen al te veranderen als we het hebben over het gedrag van levende wezens. In dit geval zijn de processen ingewikkelder om biologisch actualisme toe te passen. Als individuen zich aanpassen aan nieuwe omstandigheden, kunnen we niet garanderen dat ze altijd hetzelfde gedrag vertonen. Bovendien is het onmogelijk om het gedrag van uitgestorven soorten af ​​te leiden en om te weten of het vergelijkbaar was met dat van nu, miljoenen en miljoenen jaren geleden. In het licht van een ijstijd (link) moeten levende wezens bijvoorbeeld hun gedrag aanpassen om zich aan de omstandigheden aan te passen en te overleven. Migratie is een van de gedragingen die gedurende de hele evolutie van levende wezens in stand is gehouden, aangezien het een overlevingsinstinct is om een ​​habitat te willen vinden waar ze zich kunnen voortplanten en goede levensomstandigheden hebben. Geologische geschiedenis van het actualisme Om alle informatie te verkrijgen over wat er door de geschiedenis heen is gebeurd, wordt gebruik gemaakt van actualisme en uniformitarisme, die worden verdedigd in de opeenvolging van de fauna, de opeenvolging van gebeurtenissen en de superpositie van lagen. Volgens de informatie die kan worden verkregen uit de verschillende fossiele lagen, hebben we het volgende: • De positie die ze hadden ten opzichte van de zeespiegel • De temperatuur waarop ze leefden • De flora en fauna die op dat moment aanwezig waren • Het moment waarop er grote tektonische bewegingen Zoals je kunt zien, probeert de wetenschap uit te leggen hoe de aarde vandaag is geëvolueerd. Actualisme is een vrij algemeen aanvaarde stroming.
Gerelateerd artikel:
Actualiteit

Oorsprong van leven en inspiratie

Lyell's uniformiteit

Charles Lyell opperde ook bepaalde theorieën over het ontstaan ​​van leven op onze planeet. Hij theoretiseerde dat er lange, opeenvolgende perioden van uitsterven en ontstaan ​​van soorten waren geweest. Dit ontstaan ​​en verdwijnen van soorten was te wijten aan de beweging van de continenten, die drastische klimaatveranderingen veroorzaakte die het voortbestaan ​​van soorten beïnvloedden. Dit gebeurde omdat soorten niet langer konden concurreren met andere soorten of migreren naar klimaatstabielere gebieden. Toen deze soorten uitstierven, werden ze vervangen door andere soorten die ontstonden als gevolg van nieuwe aanpassingen aan de omgevingsomstandigheden die op elk moment in de geschiedenis aanwezig waren.

Dankzij deze postulaten was het werk van Charles Lyell over de hele wereld zeer succesvol. Het diende als inspiratie voor veel wetenschappers, waaronder Charles Darwin.

Lyells inspiratie voor het ontwikkelen van zijn postulaten kwam van de wetenschapper James Hutton. Hij las over het ontstaan ​​van de aarde in Huttons 'Theory of the Earth', waarin Hutton bepaalde theorieën ontwikkelde over de vorming van de planeet en haar voortdurende dynamiek. In die tijd werd catastrofisme als verenigbaar beschouwd met het idee van de schepping van de aarde en de Bijbelse interpretatie daarvan.

Lyell wordt beschouwd als een van de grondleggers van de stratigrafie, die het mogelijk maakte de verschillende lagen van het aardoppervlak te bestuderen. Hij was een van de eerste auteurs die gesteentelagen classificeerde door middel van onderzoek naar mariene gesteentelagen in West-Europa. In deze lagen bestudeerde hij weekdieren met schelpen en was hij in staat de verschillende gesteentetypen in te delen in drie tijdperken: het Eoceen, het Mioceen en het Plioceen.

Gerelateerd artikel:
De beste geologen in de geschiedenis

Eer en reizen van Charles Lyell

Lyell-statigrafie

In 1827 kon hij zijn vorige baan opzeggen om zich volledig aan de geologie te wijden. Hij werd lid van de Royal Society, waar hij zijn studies verder kon ontwikkelen. Hoewel James Hutton al eerder had gepubliceerd dat de aarde zich door langzame processen had gevormd en niet door abrupte veranderingen zoals catastrofisten beweerden, was het Lyell die destijds de meest heldere verklaringen gaf.

In de laatste jaren van zijn leven publiceerde hij een werk dat een mijlpaal zou worden in de geologie en stratigrafie: Elements of Geology . In 1863 publiceerde hij zijn derde werk, The Antiquity of Man . Hij werd geridderd en ontving talloze onderscheidingen gedurende zijn leven. Hij stierf op 22 februari 1875.


Voeg dit toe als voorkeursbron in Google.