In het universum zijn er miljarden sterren die zich in de ruimte bevinden en verspreid zijn. Elk van hen heeft unieke kenmerken en onder die kenmerken hebben we de kleur. Door de hele menselijke geschiedenis heen zijn er vragen gesteld Welke kleur hebben de sterren.
Om deze reden gaan we je in dit artikel vertellen welke kleur de sterren hebben, hoe je kunt zien en hoe het beïnvloedt of ze de ene of de andere kleur hebben.
Welke kleur hebben de sterren
Aan de hemel kunnen we duizenden sterren zien schijnen, hoewel elke ster een andere helderheid heeft, afhankelijk van zijn grootte, "leeftijd" of afstand tot ons. Maar als we ze goed bekijken of door een telescoop bekijken, zien we dat de sterren bovendien verschillende kleuren of schakeringen kunnen hebben, van rood tot blauw. We vinden dus blauwere sterren of rodere sterren. Dat is het geval met de briljante Antares, wiens naam toepasselijk "rivaal van Mars" betekent, omdat hij concurreert met de intense kleuren van de rode planeet.
De kleur van de sterren hangt voornamelijk af van de temperatuur van hun oppervlak. Dus hoewel het tegenstrijdig lijkt, blauwe sterren zijn de heetste en rode sterren zijn de koudste (of beter gezegd, de minst hete). We kunnen deze schijnbare tegenstrijdigheid gemakkelijk begrijpen als we ons het spectrum herinneren dat ons als kind bijna allemaal op school werd geleerd. Volgens het elektromagnetische spectrum is ultraviolet licht veel sterker dan infrarood licht. Daarom impliceert blauw een intensere en energetische straling en komt daarom overeen met hogere temperaturen.
Dus in de astronomie veranderen sterren van kleur afhankelijk van hun temperatuur en leeftijd. Aan de hemel vinden we blauwe en witte sterren of oranje of rode sterren. Zo heeft de Blue Star Bellatrix een temperatuur van meer dan 25.000 Kelvin. Roodachtige sterren zoals Betelgeuse bereiken temperaturen van slechts 2000 K. Als u meer wilt weten over de soorten sterren, kunt u ons artikel over soorten sterren of ongeveer de sterren die groter zijn dan de zon. Het is ook interessant om te weten welke kleur de zon heeft, en daarvoor kunt u dit artikel bekijken over welke kleur heeft de zon.
Classificatie van sterren op kleur
In de astronomie worden sterren verdeeld in 7 verschillende klassen op basis van hun kleur en grootte. Deze categorieën worden weergegeven door letters en zijn onderverdeeld in cijfers. De jongste (kleinste, heetste) sterren zijn bijvoorbeeld blauw en worden geclassificeerd als sterren van het type O. Aan de andere kant worden de oudste (grootste, coolste) sterren geclassificeerd als sterren van het type M. Onze zon is ongeveer even groot van een middelzware ster en heeft een gelige tint. Het heeft een oppervlaktetemperatuur van ongeveer 5000-6000 Kelvin en wordt beschouwd als een G2-ster. Wilt u meer weten over de kleur van ons zonnestelsel, lees dan het artikel op . Naarmate de zon ouder wordt, wordt hij groter en kouder, maar ook roder. Maar dat duurt nog miljarden jaren.
De kleur van de sterren geeft hun leeftijd aan
Ook geeft de kleur van de sterren ons een idee van hun leeftijd. Als gevolg hiervan hebben de jongste sterren een blauwere tint, terwijl de oudere sterren een roodachtige tint hebben. Dit komt omdat hoe jonger de ster, hoe meer energie hij produceert en hoe hoger de temperatuur die hij bereikt. Omgekeerd produceren sterren naarmate ze ouder worden minder energie en worden ze koeler en worden ze roder. Deze relatie tussen de leeftijd en de temperatuur is echter niet universeel, omdat deze afhangt van de grootte van de ster. Als een ster erg massief is, zal hij sneller brandstof verbranden en in minder tijd roodachtig worden. Integendeel, minder zware sterren "leven" langer en het duurt langer voordat ze blauw worden.
In sommige gevallen zien we sterren die heel dicht bij elkaar staan en zeer contrasterende kleuren hebben. Dit is het geval met de albinoster in Cygnus. Blote oog, Albireo ziet eruit als een gewone ster. Maar met een telescoop of verrekijker zien we het als een enkele ster van een heel andere kleur. De helderste ster is geel (Albireo A) en zijn begeleider is blauw (Albireo B). Het is ongetwijfeld een van de mooiste en meest zichtbare dubbels. Om meer te weten te komen over deze fascinerende sterren, kunt u ons artikel lezen op dubbele sterren of ongeveer Hoe ontstaan sterren?.
knipperen of knipogen
Sirius is een van de helderste op het noordelijk halfrond en is goed zichtbaar in de winter. Wanneer Sirius heel dicht bij de horizon is, lijkt hij in alle kleuren te gloeien als feestverlichting. Dit fenomeen wordt geenszins veroorzaakt door een ster, maar door iets veel dichterbij: onze sfeer. Door de verschillende luchtlagen bij verschillende temperaturen in onze atmosfeer volgt het licht van de ster geen recht pad, maar wordt het steeds opnieuw gebroken terwijl het door onze atmosfeer reist. Dit staat bij amateurastronomen bekend als atmosferische turbulentie, waardoor sterren "knipperen".
Duidelijk je zult het wilde wiebelen van de sterren hebben opgemerkt, dat constante "knipperen" of "knipogen". Bovendien zul je merken dat het flikkeren intenser wordt naarmate we de horizon naderen. Dat komt doordat de ster naarmate hij dichter bij de horizon staat, een groter deel van de atmosfeer moet doorkruisen om ons te bereiken. Daardoor ondervindt de ster meer invloed van atmosferische turbulentie. In het geval van Sirius, een heel heldere ster, is het effect nog sterker. Op onregelmatige nachten en dicht bij de horizon zorgt de turbulentie ervoor dat de ster stil lijkt te staan. Het lijkt dan alsof de ster verschillende schaduwen werpt. Een natuurlijk en alledaags effect dat niets met sterren te maken heeft en dat ook de kwaliteit van de waarnemingen en astrofoto's beïnvloedt. Om beter te begrijpen waarom sterren twinkelen, lees ons artikel over waarom fonkelen de sterren? of meer informatie vinden over de kleur van het universum.
Hoe lang schijnen de sterren?
Sterren kunnen miljarden jaren schijnen. Maar niets duurt eeuwig. De brandstof die ze hebben voor kernreacties is beperkt en raakt op. Als er geen waterstof is om te verbranden, neemt heliumfusie het over, maar in tegenstelling tot de vorige is het veel energieker. Dit zorgt ervoor dat de ster aan het einde van zijn leven duizenden keren groter wordt dan zijn oorspronkelijke grootte en een reus wordt. Door de uitzetting verliezen ze ook warmte aan het oppervlak en moeten ze meer energie over een groter gebied verdelen, waardoor ze rood kleuren. De uitzondering zijn deze rode reuzensterren, bekend als de gordel van gigantische sterren.
Rode reuzen gaan niet erg lang mee en verbruiken snel de weinige brandstof die ze nog hebben. Wanneer dit gebeurt, raken de kernreacties in de ster op om de ster in stand te houden: de zwaartekracht trekt aan het hele oppervlak en krimpt de ster tot hij een dwerg wordt. Door deze brutale compressie wordt de energie geconcentreerd en stijgt de oppervlaktetemperatuur, waardoor de gloed in wezen verandert in wit. Het lijk van een ster is een witte dwerg. Deze stellaire lijken zijn een andere uitzondering op hoofdreekssterren.
