Mariana Trench

  • De Marianentrog is het diepste punt in de oceaan, ruim 11.000 meter diep.
  • Ondanks de extreme omstandigheden zijn er unieke organismen ontdekt die zich aan hun omgeving hebben aangepast.
  • De gevolgen van plasticvervuiling zijn zelfs tot diep in de oceaan merkbaar.
  • Er leven onder andere xenophyophora, amfipoden en reuzeninktvissen.

Mariana Trench

Als we het hebben over de diepste krochten van onze planeet, bedoelen we het punt dat het dichtst bij het middelpunt van de aarde ligt. In dit geval is het weliswaar niet het dichtstbijzijnde punt, maar wel het diepst gemeten punt, op ongeveer 11.000 meter. We hebben het over de Marianentrog . Mensen zijn erin geslaagd om bijna de bodem van deze trog te bereiken, maar hebben het einde nog nooit bereikt.

In dit artikel gaan we je alles vertellen wat je moet weten over de Mariana Trench en zijn curiosa.

Een plek in de hel

leven op de bodem van de oceaan

Overal op onze planeet zijn er allerlei dingen verspreid. De Marianentrog is echter de diepste plek op aarde. Hier heersen immense drukken van meer dan 1000 atmosfeer, temperaturen van nauwelijks 4 graden Celsius en totale duisternis. Door de enorme diepte dringt zonlicht er nooit door. Het lijkt wel de meest duistere hel die je je kunt voorstellen en wordt vaak het centrum van de aarde of de hel genoemd. Ondanks dat het zich in het diepste deel van de aarde bevindt, is er leven te vinden. De trog heeft een halvemaanvorm en ligt ten oosten van de Marianen in de Filipijnen.

Deze trog bevat het diepste punt op aarde, hoewel het door de onregelmatige vorm van onze geoïde niet het dichtst bij het middelpunt van de aarde ligt. De trog bereikt een diepte van meer dan 11.000 meter onder het aardoppervlak. Als we de Mount Everest erin zouden plaatsen, zou deze nog steeds enkele meters onder het oppervlak uitsteken. De mens heeft talloze verkenningen van oceaantroggen in dit gebied uitgevoerd. De eerste verkenning vond plaats in 1960, toen de beroemde Auguste Piccard, samen met Don Walsh, een diepte van 10.911 meter bereikte. Later, in 2012, daalde filmmaker James Cameron af tot 10.908 meter. Het record werd gevestigd door Victor Vescovo, die een diepte van 10.928 meter bereikte. Zijn ervaring was behoorlijk ontmoedigend, omdat hij zelfs op het diepste punt van de oceaan de resten van menselijke vervuiling aantrof. Bovendien is plasticvervuiling een probleem dat veel oceanen wereldwijd treft.

Deze put bevat een grote hoeveelheid plasticvervuiling, en hoewel het de diepste plek op aarde is, een kaal en bijna verlaten landschap, is er hier wel degelijk vervuiling aanwezig.

Wat leeft in de Mariana Trench

dieren in de abyssale zone

De reis naar de bodem van de Marianentrog is als een reis naar een immense eenzaamheid. Hoewel we op deze diepten geen menselijke aanwezigheid aantreffen, zijn we niet helemaal alleen. Weinig wezens kunnen deze extreme omstandigheden overleven, maar sommige wel. In 2011 werd ontdekt dat xenofyoforen de bodem van de afgrond bewonen . Dit zijn levende organismen die op het eerste gezicht lijken op zeesponzen en andere dieren.

Om in deze omgevingen te kunnen overleven, zijn enkele zeer geavanceerde evolutionaire aanpassingen nodig. Het zijn micro-organismen die zijn georganiseerd in pseudostructuren. Dit betekent dat ze een aantal georganiseerde feesten hebben die complexer lijken dan ze in werkelijkheid zijn. Ze zijn zeer gespecialiseerd om voor het leven in deze bijna onmogelijke omstandigheden te kunnen leven. Door dit soort aanpassing te hebben, zijn ze extreem, het zijn zeer delicate wezens geworden en er is geen enkele verzameling geweest om het in het leven te bestuderen. Op dit moment lijkt het een onmogelijke taak om deze dieren op een efficiënte manier levend te kunnen bestuderen.

Veel van wat we weten over deze organismen is afkomstig van verwanten die bekend staan ​​als Xenophyophorea. Dit is een klasse van protisten, eencellige organismen waartoe ook amoeben behoren. Deze xenophyoforen worden aangetroffen op de oceaanbodem op diepten van meer dan 6.000 meter. Binnen deze klasse van protisten vinden we dieren die moeilijk te bestuderen zijn en in veel opzichten een mysterie blijven. Volgens sommige onderzoeken speculeren mariene biologen over de rol die ze spelen in de sedimentcyclus, informatie die u kunt vinden in [link naar relevante documentatie].

Door het grote aantal van deze dieren proberen mariene biologen te speculeren over de functie van deze ecosystemen. Men denkt dat ze een fundamentele rol spelen in de sedimentcyclus die zich op de zeebodem afzet. Naast xenofyoforen vinden we ook enkele micro-organismen die de zeebodem bewonen. Het verkrijgen van monsters van deze organismen is moeilijk, omdat ze dergelijke abrupte veranderingen in de omgevingsomstandigheden nauwelijks kunnen verdragen. Omdat ze zich hebben aangepast aan deze complexe ecosystemen, is het voor hen moeilijk om zich aan andere omgevingen aan te passen.

Soorten van de Mariana Trench

dieren van de mariana-loopgraaf

Toen we nog wat dieper gingen, vonden we een aantal diepere vissen, waarvan sommige met geleiachtig weefsel. Dit weefsel is erg los en wordt platter als de druk en temperatuur niet overeenkomen met die van de Marianentrog, waar ze leven. Sommige soorten die op deze diepere plekken leven, zorgen ervoor dat het er ondanks hun bestaan ​​bijzonder eenzaam uitziet.

In tegenstelling tot andere diepere inversielagen vertoont de Marianentrog geen bioturbatie. Bioturbatie verwijst naar veranderingen in het terrein die worden veroorzaakt door de activiteit van dieren. Bioturbatie kan bijvoorbeeld worden veroorzaakt door wormen of zeekomkommers, die door hun biologische activiteit het terrein vormgeven. De grootste dieren die op een diepte van ongeveer 8.000 meter leven, zijn amfipoden, lama-achtige wezens die tot de schaaldieren behoren. Als u meer wilt weten over het leven in de diepzee, kunt u dit artikel raadplegen.

Op deze diepte kunnen sommige koppotigensoorten, zoals reuzeninktvissen, worden aangetroffen. Hoewel het nog niet met zekerheid bekend is, zijn deze dieren aangepast aan extreme omstandigheden. Naarmate we verder afdalen, komen we neteldieren tegen, waaronder kwallen en hydra's. We vinden er ook enkele blinde vissen met scherpe tanden, schaaldieren met lange poten en vreemd uitziende zeekomkommers.

Tussen de hadal- en waarschuwingszone, gelegen op een diepte tussen 4.000 en 6.000 meter, hebben we enkele dieren met het uiterlijk van buitenaardse wezens. Hier zijn de meest angstaanjagende tekenen van onze aard.


Voeg dit toe als voorkeursbron in Google.