De studie van het heelal in het zonnestelsel vordert elke dag in een sneller tempo. Een van de meest recente wetenschappelijke ontwikkelingen is de oprichting van de James Webb ruimtetelescoop. James Webb is een ruimtetelescoop die werkt in het zichtbare, nabij-infrarode en midden-infrarode lichtspectrum. Het heeft een spiegel met een diameter van 6,6 meter en bestaat uit achttien zeshoekige secties. De telescoop is geoptimaliseerd als infrarood observatorium.
In dit artikel gaan we je alles vertellen wat je moet weten over de James Webb Space Telescope, zijn kenmerken en de bijdragen die hij heeft geleverd aan de wetenschap.
hoofdkenmerken
Omdat de atmosfeer van de aarde infraroodstraling absorbeert om deze waar te nemen, zijn telescopen zoals de James Webb, die ongestoord in het infrarood kunnen observeren, de grootste en meest nauwkeurige telescopen die ooit in de ruimte zijn gelanceerd. Enerzijds is het ontworpen om astronomische objecten met ongekende precisie te kunnen observeren. Het is in staat om af te leiden hoe de eerste sterrenstelsels, de geboorte van sterren en de atmosferen van exoplaneten, om te weten of de levensomstandigheden mogelijk zijn.
Dit aspect is van cruciaal belang geweest voor ontdek wat de James Webb-telescoop heeft bereikt, waardoor onze kennis over de kosmos en het ontstaan ​​van sterrenstelsels toeneemt.
Aan de andere kant, wat deze telescoop bijzonder maakt, is dat hij vanwege zijn grootte, om de ruimte in te gaan, moet kunnen opvouwen op de punt van een raket. Eenmaal in de ruimte zou het, wanneer opgevouwen, in staat moeten zijn om zichzelf te openen terwijl reizen naar een werkplek op 1,5 miljoen kilometer van de aarde. Een van de uitdagingen van zijn technologische ontwikkeling is dat het zich moet kunnen isoleren van warmte en licht, en passief moet worden gekoeld of geen energie nodig heeft.
Wat voor soort telescoop is de James Webb?
Het is een James Webb-ruimtetelescoop die werkt in het infrarood onder zichtbaar licht. Het is in staat om licht te onderscheppen dat onzichtbaar is voor het menselijk oog, maar als het wordt gedetecteerd met de juiste instrumenten, het zou kunnen helpen bij het bestuderen van koude astronomische objecten, zoals jonge planeten.
Het is ook een soort straling die door sterrenstof kan reizen, iets wat zichtbaar licht niet kan. Deze functie maakt het mogelijk om objecten te bestuderen zoals: enuran- en protosterformaties, die geboren worden uit of omgeven kunnen zijn door sterrenstof, waardoor waarnemingen moeilijk zijn. Het infraroodlicht dat door deze telescoop wordt opgevangen, kan daarentegen een echo zijn van de eerste vormingen van sterrenstelsels, in de vorm van licht dat is uitgerekt door de uitdijing van het heelal en dat neigt naar rood. Daarom wordt de James Webb-ruimtetelescoop soms een telescoop genoemd die door de tijd kan reizen.
Hoe beweegt de James Webb-ruimtetelescoop?
James Webb is in lijn met de aarde, beweegt rond de zon, maar stopt niet. Het draait Ă©Ă©n keer per jaar om onze ster, een ellips om de vijf maanden, en dankzij het kaptonvizier blijven de spiegels en instrumentmodules te allen tijde geĂŻsoleerd van zonlicht en warmte. Het gravitatie-evenwichtspunt, het Lagrangepunt 2, Het is 1,5 miljoen kilometer van onze planeet, waar het heel weinig extra energie nodig heeft om te bewegen.
Dankzij deze energiebesparing kan het systeem de energie die het via zijn zonnepanelen opvangt, gebruiken om opdrachten van de aarde uit te voeren en de waargenomen gegevens terug te sturen naar onze planeet. Het versturen van opdrachten vanaf de aarde om de observatiemodi te configureren, of vanaf een andere persoon die wetenschappelijke instrumenten gebruikt, kan 30 minuten duren om een ​​afstand van 1,5 miljoen kilometer af te leggen tussen de telescoop en de radioantenne die gegevens verzendt en ontvangt. Hubble en de uitdagingen van zijn opvolger, Webb.
Hoeveel kost de James Webb-ruimtetelescoop?
Volgens NASA, "de kosten voor het bouwen, lanceren en runnen van het observatorium bedragen $ 8,8 miljard. Vijf jaar werken kost $ 860 miljoen, wat zich vertaalt naar een geschatte totale levenscycluskost van $ 9,66 miljard." Er werd echter ook aan toegevoegd dat de telescoop naar verwachting niet beperkt zal blijven tot vijf jaar gebruik, maar ongeveer 10 jaar lang wetenschap op hoog niveau kan uitvoeren met voldoende verbruiksartikelen.
De telescoop is erin geslaagd om uitgerekt infrarood licht te vangen van objecten tot wel 13.500 miljard lichtjaar, toen de eerste sterrenstelsels werden gevormd. De James Webb bevindt zich op Lagrangiaans punt 2, het punt van zwaartekrachtevenwicht dat samenvalt met de aarde.
deze telescoop wordt beheerd door het Space Telescope Science Institute in BaltimoreWetenschappers op de grond namen contact op met James Webb via radioantennes in Goldstone (VS), Madrid en Canberra (Australië), afhankelijk van welke antenne het dichtst bij de telescoop stond, het tijdstip op de dag en de positie van de aarde. De telescoop ontvangt gegevens via zijn communicatieantenne en zodra de telescoop de door hem gestuurde opdracht(en) heeft voltooid, verzendt hij ook zijn eigen gegevens via de antenne.
Wetenschappers van over de hele wereld kunnen hun onderzoeksprojecten indienen om toegang te krijgen tot gegevens voor wetenschappelijk onderzoek. In de eerste fase is het team van ontdek wat de James Webb-telescoop heeft bereikt Hij voerde vijf maanden lang voorbereidende observaties uit en maakte de gegevens beschikbaar voor iedere amateur- en professionele astronoom. Dan is er een fase van gegarandeerde tijd voor degenen die betrokken zijn bij het ontwerpproces van de telescoop, en ten slotte is er open observatietijd voor projecten die al concurreren, d.w.z. degenen die 80 procent van hun tijd besteden aan het observeren van Webb.
Deze projecten moeten anoniem en zonder verwijzing naar eerder werk worden ingediend, zodat ze kunnen worden geselecteerd op basis van hun verdiensten en zonder afbreuk te doen aan geslacht, nationaliteit of academische ervaring.
Wie heeft de James Webb-ruimtetelescoop uitgevonden?
In 1988 ging NASA-beheerder Riccardo Giaconi de uitdaging aan om een ​​telescoop te bouwen met de mogelijkheden van James Webb voordat hij de Hubble-ruimtetelescoop lanceerde. De uitdagingen bij het bouwen van deze telescoop, de eerste Next Generation Space Telescope, NGTS, afgekort NGTS, Ze werden voor het eerst tentoongesteld in 1989 op een wetenschappelijke conferentie in de Verenigde Staten.
Dit is geen individuele uitvinding, maar een teaminspanning, die verandert naarmate deze evolueert en samenwerkingen van over de hele wereld samenbrengt onder de paraplu van de European Space Agency (ESA), de Canadian Space Agency (CSA) en het consortium van partners. industrie en wetenschappers.
Ik hoop dat je met deze informatie meer te weten kunt komen over de James Webb Space Telescope en zijn functies.