El Global Warming Het blijft niet aan de oppervlakte van de zee.De effecten ervan bereiken ook de diepste wateren op aarde, op diepten van meer dan 1.000 meter, waar traditioneel werd aangenomen dat er op een menselijke tijdschaal vrijwel niets veranderde. Een studie onder leiding van de Spaans Instituut voor Oceanografie van de CSIC (IEO-CSIC) Het ontkracht dat idee en laat zien dat het binnenste van de oceaan veel dynamischer is dan voorheen werd gedacht.
Dit nieuwe onderzoek, waaraan Spanje en Europa sterk hebben deelgenomen, onthult dat de interne structuur van de oceaan Het wordt wereldwijd systematisch aangepast.De resultaten dwingen ons ertoe de rol van de diepzee in de klimaatregulering opnieuw te bekijken en wijzen op de noodzaak om de klimaatmodellen die worden gebruikt om de ontwikkeling van de opwarming van de aarde te voorspellen, te verfijnen.
De diepzee, een belangrijke factor in het klimaat op aarde.
Het IEO-CSIC-team herinnert ons eraan dat de De oceaan absorbeert ongeveer 93% van de overtollige warmte die door het klimaatsysteem wordt gegenereerd.Dit maakt het de belangrijkste buffer tegen de opwarming van de aarde. Deze enorme capaciteit voor het opslaan en transporteren van warmte is nauw verbonden met wat we de aardkorst noemen. oceanische stratificatieDat wil zeggen, de manier waarop waterlagen met verschillende temperaturen en zoutgehaltes verticaal georganiseerd zijn.
Deze stratificatie bepaalt hoe warmte, koolstof, zuurstof en voedingsstoffen worden uitgewisseld tussen het oppervlak en de diepzeeDeze uitwisseling is essentieel voor zowel het wereldwijde klimaat als de gezondheid van mariene ecosystemen, van de Europese kustgebieden tot de grote oceaanbekkens van de planeet.
Ondanks het belang ervan, De gecombineerde effecten van natuurlijke variabiliteit en klimaatverandering op de diepere lagen waren nog steeds slecht begrepen.Jarenlang werd aangenomen dat, zodra de door wind en golven bewogen oppervlaktelaag was gepasseerd, de binnenste oceaan zeer langzaam veranderde, bijna als een inerte watermassa waarin in tientallen jaren nauwelijks iets gebeurde.
De nieuwe studie, gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift AGU-voorschottenDit toont aan dat deze visie tekortschiet. Diepzeestratificatie is een actief en gevoelig onderdeel van het klimaatsysteem.in staat om te reageren op dezelfde mechanismen die de atmosfeer en het zeeoppervlak beïnvloeden.
Voor Europa en Spanje, sterk beïnvloed door de Noord-Atlantische Oceaan en de Middellandse ZeeInzicht in het gedrag van deze diepere lagen is essentieel om veranderingen te kunnen voorspellen in verschijnselen zoals hittegolven in de zee, de circulatie van grote stromingen of de toestand van ecosystemen die een groot deel van de visserijsector ondersteunen.
Twee decennia aan wereldwijde observaties met het Argo-boeiennetwerk.
Om te reconstrueren hoe de diepzee zich ontwikkelt, analyseerden wetenschappers 20 jaar aan gegevens van het internationale Argo-boeiennetwerkeen autonoom observatiesysteem dat op planetaire schaal opereert. Deze drijvende boeien dalen en stijgen periodiek en registreren de temperatuur en zoutgehalte van het oppervlak tot meer dan 1.000 meter diep.
In totaal heeft het wetenschappelijke team samengewerkt met meer dan twee miljoen verticale profielen verspreid over alle oceanen. Deze enorme database heeft ons in staat gesteld een veel gedetailleerder beeld te krijgen van hoe de interne structuur van de oceaan verandertvooral in de diepere lagen die niet direct beïnvloed worden door de winterse neerslag.
De analyse bevestigt dat de De gelaagdheid verandert zowel aan de oppervlakte als op grotere diepte.En dat gebeurt op een ordelijke manier, niet als een reeks geïsoleerde veranderingen. Deze variaties zijn waarneembaar op verschillende tijdschalen, van seizoensgebonden veranderingen tot trends die zich over meerdere decennia uitstrekken.
Volgens het onderzoek, De patronen die in de diepte worden waargenomen, zijn nauw verbonden met belangrijke vormen van klimaatvariabiliteit.zoals de El Niño- en La Niña-verschijnselen in de Stille Oceaan. Dit wijst erop dat het binnenste van de oceaan niet onberoerd blijft door de schommelingen die het wereldwijde klimaat beïnvloeden, maar er juist actief op reageert.
Tegelijkertijd beïnvloedt deze reactie van de diepzee de de herverdeling van warmte en koolstof in het klimaatsysteem, met gevolgen voor zowel de snelheid van de opwarming van de aarde als voor belangrijke processen zoals de vastlegging van CO₂ op de oceaanbodem.
Een vernieuwde visie op de rol van de diepzee
De onderzoeker van het IEO-CSIC Raquel SomavillaDe hoofdauteur van de studie benadrukt dat jarenlang werd aangenomen dat Buiten de gemengde oppervlaktelaag verliepen de veranderingen uiterst traag.De verkregen resultaten spreken dat idee tegen en laten zien dat de diepte veel dynamischer reageert dan verwacht.
Volgens Somavilla, de Permanente oceaanstratificatie blijkt nu een snel evoluerend onderdeel van het klimaatsysteem te zijn.De diepzee is verre van een statische watermassa, maar vertoont voortdurende veranderingen die overeenkomen met de klimaatschommelingen aan de oppervlakte.
Dit nieuwe perspectief dwingt ons om De rol van de diepzee in het wereldwijde klimaat heroverwegen.Het gedrag ervan beïnvloedt onder andere de snelheid waarmee de atmosfeer opwarmt, de frequentie en intensiteit van extreme mariene verschijnselen en het vermogen van de oceanen om CO₂ te blijven absorberen in de komende decennia.
Uit het onderzoek blijkt ook dat Veranderingen in de gelaagdheid kunnen gevolgen hebben voor ecosystemen in de diepzee.die afhankelijk zijn van de aanvoer van zuurstof en voedingsstoffen vanaf het oppervlak. Veranderingen in dit evenwicht kunnen de biologische productiviteit beïnvloeden, met mogelijke gevolgen voor voedselketens die uiteindelijk de visserij en biodiversiteit in Europese kustgebieden beïnvloeden.
Bovendien, om beter te begrijpen hoe De diepere lagen slaan warmte op en geven deze weer af. Het is van fundamenteel belang om te verklaren waarom de opwarming niet overal in de zeeën gelijk is en waarom sommige regio's, waaronder delen van de Atlantische Oceaan die met het Europese klimaat worden geassocieerd, trends vertonen die afwijken van het wereldwijde gemiddelde.
Implicaties voor klimaatmodellen en toekomstig onderzoek
Het IEO-CSIC benadrukt dat dit onderzoek voorziet in een belangrijke observatiereferentie voor het evalueren en verbeteren van klimaatmodellenDoor een standaard te bieden die gebaseerd is op reële gegevens over hoe de verticale structuur van de oceaan varieert van het oppervlak tot meer dan 1.000 meter diepte, is het mogelijk om nauwkeuriger te controleren of simulaties die dynamiek adequaat weergeven.
Deze verbetering in de modellen is met name relevant voor verfijn de klimaatprojecties voor de middellange en lange termijnDit is essentieel voor de besluitvorming in Europa op gebieden zoals kustplanning, beheer van mariene hulpbronnen en aanpassing aan de gevolgen van de opwarming van de aarde.
De auteurs benadrukken dat het werk openingen biedt nieuwe onderzoekslijnen over hoe deze grote variabiliteit mariene ecosystemen beïnvloedtDit geldt voor de koolstof- en nutriëntenkringloop en voor klimaatpatronen op planetaire schaal. Inzicht in deze verbanden is essentieel om potentiële kantelpunten in het oceaan-klimaatsysteem te kunnen voorspellen.
In deze context wordt behoud en versterking des te belangrijker. Oceaanobservatienetwerken zoals ArgoNaast het lanceren van specifieke campagnes in strategische gebieden voor Europa, zoals de Noord-Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee, zullen deze inspanningen een gedetailleerdere monitoring van de evolutie van de diepzee mogelijk maken en de nog bestaande onzekerheden verminderen.
Uit het onderzoek onder leiding van het IEO-CSIC blijkt echter duidelijk dat Ook de opwarming van de aarde verandert de vorm van de diepzee. En dat deze veranderingen, hoewel onzichtbaar voor het blote oog, een doorslaggevende invloed hebben op de evolutie van het klimaat op aarde. Het integreren van dit nieuwe perspectief in klimaatmodellen en -beleid is essentieel voor het plannen van een krachtiger reactie op een planeet die van boven tot onder opwarmt.
